تحقیق در مورد گـاو

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 تحقیق در مورد گـاو دارای 17 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد تحقیق در مورد گـاو  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي تحقیق در مورد گـاو،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن تحقیق در مورد گـاو :

گـاو

تولید مدفوع
گاو به صورت بی قاعده و گاه و بی گاه دفع مدفوع و ادرار می كند . مواد دفع شده را می توان با استفاده از ایجاد محدودیتهای فیزیكی مانند ساخت اتاقكهایی در محلهایی خاص ، ذخیره نمود. جدول ( 1) مقادیر مدفوع حاصل از گونه های مختلف گاو را نشان می دهد .

عوامل مؤثر در ساخت طویله
سیستمهای طویله سازی برای جانور را می توان بر حسب روشهای جمع آوری و كنترل فضولات طبقه بندی نمود . در سیستمهای با كف توفالی ، فضولات حیوان از طریق حفره های واقع در سطح كف جمع آوری شده و گاه و بیگاه از انباره زیرین خارج می شود . در آغلهای كاه بستر ، مدفوع و مقداری از ادرار حیوان توسط كاه جذب می شود .

كود حاصل باید هر از گاهی ( متناوباً) تخلیه گردد. در سیستمهای اتاقكی از ناتوانی حیوان برای بالا رفتن از پله موقع حركت به عقب ، می توان بهره جست . بنابراین ، در مورد اتاقك های بلند ، ابتدا سر حیوان وارد می شود ، مدفوع و ادرار به مجرای اتاقك وارد شده و سپس به طور مرتب تخلیه و پاكسازی می شود و یا ممكن است كف این محل به صورت توفالی ساخته بشود .

آغلهای با كف توفالی
كف توفالی ، كار كف سازی را حذف كرده و باعث صرفه جویی در كار می شود و فضای مجاز صحیح باید رعایت و حفظ شود تا حیوان بتواند چند قدمی در طویله قدم بردارد و این چند قدم باید در حد تكافو باشد . در مجموع از این سطوح توفالی ؛ معمولا برای گله های گوشتی و گاوهای شیرده به گوساله ها استفاده می شود .
در مورد گاوهای شیری ، استفاده از توفال به مجاری اتاقك ، وضعیت حیوان در موقع تغذیه و فضای حركت یا گردش حیوان محدود است .
نصب 125 توفال همراه با 40 شكاف برای تمامی گاوهایی كه وزن زنده آنها بیش از 200 kg بوده و یا 6-8 ماهه هستند . مناسب است . در مورد حیوانات جوانتر ، كیفیت و شرایط توفالها اهمیت بیشتری دارد و بهتر است از 25 یا 30 شكاف استفاده شود . انبارهای مخلوط فضولات كف مسطح داشته باشند و لازم است در كنار دیوارهای محیطی یا گوشه گودالهایی برای بیرون كشیدن فضولات تامین گردد .

با بلند كردن یا فشار دادن دریچه های تخلیه به پایین ، مخلوط فضولات به گودالـهای خروج پر می شود . از سیستم سر ریز نیز استفاده به عمل می آید . گاها لازم می شود پیش از تخلیه ، مخلوط فضولات همزنی شود برای این منظور می توان توفالها را برداشته و به پمپ همزن یا به گردش در آورنده مجدد دسترسی پیدا كرد . در برخی از طرحها ، یك مجرای مركزی همراه با نقاط دسترسی متعدد وجود دارد . بعضی از پمپها نیاز به یك مخزن 5/0 متری دارند تا بتوانند به خوبی كار كنند .
حیوان سن ( ماه )

گوساله 3-0
گوساله 6-3
ذخیره ( انبار ) 15-6
گاو جوان شیرده 15-6
گاو گوشتی 24 – 15
گاو گوشتی +24
گاو شیرده +24 فضولات حاصله
( روز/kg ) ( روز/ m )
5 005/0
6 007/0
14 014/0
21 021/0
21 021/0
28 028/0
45 0/045 (1.6 ft)

گـاو
ضخامت فضولات انباشته شده با چگالی توصیه شده در هر ماه 300 – 400 mm می رسد و این بستگی به نوع و مقدار تغذیه دارد . حیواناتی كه علوفه می خورند ؛ فضولات ضخیمی از آنها حاصل می شود . به طوری كه جابه جا كردن آنها به واسطه پمپ به سختی انجام می گیرد .
در چنین سیستمهایی ، می توان توفالهایی در ارتفاع زیاد نصب كرد تا امكان دسترسی تراكتور برای نظافت و بیرون كشیدن فضولات از اصطبل وجود داشته باشد . ادرار حیوان از طریق مجاری زهكشی به درون مخزن ادرار تخلیه می شود .

آغل های كاه بستر
به ازای هر حیوان روزانه 2-4 kg كاه به كف طویله ریخته می شود . معمولا در هر فاصله زمانی كه حیوان در طویله می ماند و در آخر این فاصله زمانی مدفوع حیوان از طویله جمع می شود .

دیوارها باید طوری ساخته شوند كه بتوانند فشار حاصل از حیوان و سرگین آن را تحمل كنند : استفاده از بلوكهای 225 mm برای ساخت دیوارها مناسب است . فاصله مركز به مركز ستونهای دیوار معادل بلوك 3000 mm و ارتفاع آنها از بالاترین سطح مدفوع انباشته شــده ، مـعادل 1400 mm در نظر گرفته می شود . ارتفاع 3700 mm برای دیوار ترجیح داده می شود . ( حد اقل ارتفاع دیوار در لبه های پیش آمده بام باید 3000 mm باشد تا تراكتور بتواند موقعه تمیز كردن وارد محوطه گردد . )

كف طویله در نزدیكی قسمت علف خوری باید به صورت پله دار یا شیبدار ساخته شود .اما برای آنها از سنگهای ویژه با هسته سخت نیز می توان استفاده كرد .
اگر قرار باشد كه مایع از زیر سطح كف تخلیه گردد . لازم است سطوح بتونی دارای شیب 20 / 1
باشد . در مورد آغلهای قسمتی یا نیم بستر ، اگر محل علف خوری دارای سطحی بالاتر از سطح بستر باشد ، در مقدار كاه مصرفی صرفه جویی می شود .

همچنین در سیستمهایی كه علوفه تازه توسط خود گله چرا می شود ، ممكن است به گله امكان دسـترسی به محــوطه بتونی تمــیز داده شود . كـف این مـحوطه از طریق خرلشیدن یا سایش تمیز می شود .
كف سیلو باید دارای شیب 30 / 1بوده و به طرف محل چرا سرازیر باشد . سطوح روباز تمیز شونده توسط خراشیدن دارای شیب30 / 1 است و به طرف محل های آبخوری و قسمتهای سرپوشیده به صورت سربالا است .

ادرار و فضولات جامدبه همراه پس مانده های علوفه خورده شده به طرف محل جمع آوری فضولات
در خارج طویله جاروب شده و هدایت می شوند .معمولا از تیغه های خراشنده قابل سوار كردن بر روی تراكتور و یا از تیغه های خراشنده خودكار برای زدایش فضولات استفاده می شود .

اتاقك ها
در این سیستم قسمت كوچكی از بستر ( روزانه 500 g كاه یا خاك اره در بستر ریخته می شود .) شامل محوطه استراحت است . در این محوطه اتاقكی با ارتفاع 150 mm بالاتر از مجرای خروج فضولات جهت استراحت حیوان ساخته شده است .
وضعیت اتاقك های استراحت حیوان نباید به گونه ای باشد كه مانع خوابیدن یا استراحت آن گردد و نباید چهارچوب اتاقك برای حیوان تنگ باشد . غالبا از این اتاقك ها برای گله های گوشتی استفاده نمی شود . تمیز نگهداشتن بستر اتاقك در مورد حیوانات نر مشكل تر است .رشد حیوان به نوبه خود مشكل دیگری است . سیستم اتاقكی برای پرورش گاوهای گوشتی مناسب نیست.

این اتاقك ها نباید آن قدر پهن باشند كه حیوان استفاده كننده از آن بتواند بدن خود را برگردانده و در توی آن دفع فضولات كند . از طرف دیگر ، پهنای آن برای دراز كشیدن راحت حیوان كافی باشد . اتاقك ها باید به قدر كافی كوتاه باشند تا مدفوع حیوان به داخل مجرای فضولات بیفتد . اما نباید از اتاقك های بسیار كوتاه استفاده شود ، زیرا در آن صورت حیوان بر روی جدول كناری یا حاشیه آن دراز می كشد .
از نرده های قابل تنظیم جهت كنترل سر زانوی حیوان استفاده می شود . این نرده ها طول مؤثر اتاقك را كاهش می دهد . نرده های قابل تنظیم جانبی باعث اسكـان حیوانات با اندازه های مختلف می گردد .
حداقل عرض برای مجرای اتاقك در مورد سیستم توفالی 61800 mm و در مور كف بدون شكاف و قابل خراشیدن 2100mmاست .
در صورتی كه از این مجرا یا گذرگاه به عنوان محل تغذیه نیز استفاده شود . حداقل عرض برای سیستم توفالی و بدون شكاف به ترتیب 2500 و 3000mm انتخاب شود . اگر 30-25 اتاقك در یك راستا باشد ؛ گذرگاههای متقاطع به عرض 1800mm نیز در نظر گرفته می شود .

آغل گوساله
با استفاده از نرده های قابل باز كردن ( دمونتاژ ) و قابل تنظیم ، می توان آغل های انفرادی ساخت . در مواردی كه جداسازی كامل اتاقك ها مورد نیاز است این كار را با بهره جویی از تخته انجام می دهند . آغلها باید به راحتی قابل باز كردن و پاكسازی و ضد عفونی باشد . شكل دیگر برای آغلهای انفرادی عبارت از توده علف خوری افساری است .

گلـه
آغلهای گوساله
آغلهای گروهی كه در آن با سطل حیوان را آب می دهند ؛ غالبا مجهز به یوغهای ساده ای هستند . به جای سطل یا دلو ، می توان از ظروفی برای شیرخوری گوساله استفاده كرد . در این ظروف شیر به صورت ریزشی جریان دارد و با استفاده از یك لوله كشی ساده شیر به میزان جیره انفرادی به حیوان می رسد .

در جاهایی كه كار درمقیاس بزرگتری انجام می گیرد و نیروی كار صرف تغذیه حیوان می گردد ، غالبا استفاده از این سیستم ؛ نیروی كار را به حداقل می رساند . یوغهای نصب شده برای كنترل گوساله ها در موقع تغذیه از متمایل شدن متوالی حیوان به چپ و راست می كاهد .

سیستمهای تغذیه اتوماتیك ؛ غذای جایگزین شیر را مخلوط كرده و به گروههای 15 – 10 گوساله ای می رساند . در این حالت تغذیه حیوان به صورت آزاد ( بدون جیره بندی) انجام می گیرد ، این گونه تغذیه از نظر نیروی كار انعطاف پذیر بوده اما میزان مصرف مواد غذایی بیشتر می باشد ؛ به عبارت دیگر هزینه تغذیه بیشتر است .

تغذیه
زمانی كه غذا به صورت سهمیه بندی و محدود است ، لازم است فضای كافی برای تغذیه همزمان حیوانات فراهم گردد . زمانی كه تغذیه به صورت پیوسته انجام می گیرد ( تغذیه ارادی یا آزاد ) تمامی حیوانات الزاماً به صورت همزمان غذا نمی خورند . وسعت محل غذا خوری به ازای هر حیوان به نوع غذا و همچنین اندازه حیوان بستگی دارد . در مورد غذاهای غله ای نسبت به علوفه فضای كمتری لازم است .

تفاله حبوبات و كنستانتره : 100 -75 میلی متر به ازای هر حیوان .
علوفه : 175 – 100 میلی متر به ازای هر حیوان ؛ غذا خوری مكانیكی كه در آن محل ماده غذایی پر نگه داشته می شود . 175 میلی متر به ازای هر حیوان .
یوغها به منظور جلوگیری از دسترسی حیوان به غذا و ایجاد محدودیت و یا آزاد كردن حیوان طراحی شده اند .
كف مایل قسمت تغذیه باعث حركت حیوان به جلو شده و به این ترتیب نیاز كمتری به جابه جائی ثانوی ماده غذایی پیدا می شود .
در مورد واحدهایی كه بیش از 200 حیوان را در خود جای می دهند مجاری تغذیه با كف مسطح به پهنای 4400 میلی متر ترجیح داده می شود .
ماده غذایی كه خارج از دسترس گله باقی می ماند با استفاده از خیش های مخصوص یا برسهایی كه به تراكتور بسته می شوند به سمت جلو و نزدیك آنها رانده می شوند . با استفاده از همین ماشین می توان پس مانده های غذایی را نیز خارج كرد .
در انبارها مواد غذایی 3 – 2 روز نگهداری می شود زیرا غذای متراكم دیرتر فاسد می شوند .شرایط محل تغذیه باید فضای لازم را برای حركت حیوان از پشت حیوانات دیگری كه مشغول تغذیه هستند تامین كند. فاصله لازم برای آغلهای توفالی و حیوانات بالغ حداقل 2400 mmو برای آغلهای بدون شكاف یا غیر توفالی حد اقل 2700 mm می باشد .

آبیاری
30 – 10 حیوان در یك ظرف آب می خورند . آبخوری ها باید برای هر حیوان سطحی معادل 02/0
متر مربع را تامین كند ویا اینكه باید 300 mm آبخوری برای 50 – 40 حیوان در طول زمستان ، تامین گردد . در طول زمستان آب را باید تا دمای 10 درجه سانتی گراد گرم كرد .
لازم است طرحی ارائه شود كه حیوان نتواند به داخل آب مدفوع كند . نصب جدولی با ارتفاع 200mm و یا نرده هایی به فاصله حدوداً 300 میلی متر از آبخوری ضروری است ، در حالت دیگر آبخوری ها را در پسرفتگی دیوار نصب می كنند .

ظروف آب یا آبخوری ها در ارتفاع حدوداً 1000 – 7000 میلی متر نصب می شوند و طرح آنها باید طوری باشد كه به هنگام خورد غذا مانع سایر حیوانات نگشته و از حركت آنها به دور از محوطه تغذیه جلوگیری نكند ، بهتر است طرحی ارائه شود كه از ریزش آب به قسمتهای خواب حیوانات جلوگیری گردد .

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

مقاله بیماریهای ویروسی که در دام موجب سقط میشود

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 مقاله بیماریهای ویروسی که در دام موجب سقط میشود دارای 64 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله بیماریهای ویروسی که در دام موجب سقط میشود  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله بیماریهای ویروسی که در دام موجب سقط میشود،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله بیماریهای ویروسی که در دام موجب سقط میشود :

بیماریهای ویروسی که در دام موجب سقط میشود
بیماریهای ویروسی که در گاو موجب سقط میشود:

1-تورم تاولی وعفونی مهبل و فرج(IBR)
این بیماری با بیماری تورم دانه دار مهبل وفرج و یا بیماری آمیزشی دانه دار متفاوت بوده و باید ازآنها تفریق شود
بیماری همیشه از طریق مقاربت جنسی منتقل نمی شودتماس نزدیک از طریق لیسیدن ناحیه مبان دو راه ونیز استفاده از منی آلوده در تلقیح مصنوعی میتواند موجب عفونت دستگاه تناسلی شود . انتقال ویروس عامل بیماری در بدن به وسیله گلوبولهای سفید صورت میگیرد .

نشانیها:
بعضی از بیماران هیچگونه ناراحتی آشکاری را نشان نمی دهندو برخی اشکارا دارای درد هستند در برخی از حیوانات که پوست فرج دارای رنگ روشن است فرجدارای قرمزی کمی می باشد متورم بوده و مقدار کمی ترشحات د روی آن مشاهده میشود .تاولهای چرکین به قطر حدود 2 میلیمتر مشاهده میشودکه دارای مرکز زرد رنگ میباشد.و اطراف ان به رنگ زرد میباشدوحلقه قرمزی اطراف ان را احاطه کرده است.
اشتها و تولید شیر در این حیوانات تغییری نمیکند .

دوره کمون بیماری در دامهای آزمایشگاهی 12 ساعت می باشد و ترشحات مهبل پس از 24 ساعت قابل مشاهده میباشد که در دام این دوره پس از 48 ساعت میباشد.که ترشحات به رنگ سفید متمایل به زرد میباشد
که چسبنده ومخاطی میباشد .دو روز بعد از عفونت درجه حرارت بدن بالا میرود و برای 3-7 روز این روند ادامه دارد .که ترشحات سرمی بینی به مقدار کم تورم پلک وسقط مشاهده گردد.

وقوع سقط به سن جنین بستگی دارد گاوهایی که تا55ماه آبستن هستند سقط نمی کنند.گاوهایی که تا 55ماه ا بستن هستند پس از بیمار شدن سقط نمیکنند در حالی که حدود نیمی از گاوهایی که از ماه ششم آبستنی به بعد بیمار می گرددند23-52 روز پساز ابتلا جنین را سقط میکند . نوع سقطی که به طور طبیعی در نتیجه بیماری ایجاد میشود با سقط جنین هایی که به طور آزمایشی ویا در نتیجه واکسناسیون با ویروس شده اند در خلال ابستنی ایجاد می شود مشابه است.

تشخیص :
اولین وسیله برای تشخیص بیماری :علائم ونشانیهای آن است عوارض ویژه ای راکه بیماری در مهبل ایجاد میکند ودر مورد اخیر درجه حرارت بدن نیز میتواند مورد بررسی قرارگیرد .
در گسترش سلولهای پوششی مهبل پساز آنکه نمونه با مایع بویین تثبیت شدهو با هماتوکسیلسن و ائوزین رنگ آمیزی شد گنجیده گیهای داخل هسته ای مخصوص عفونتهای ویروس هرپس را می توان مشاهده کرد .

تغییرات بافت شناسی :
شامل کانونهای نکروزه به قطر حد اکثر نیم میلیمتر است که غالبا در سطح وسیعی ازکبد دیده میشود این گونه از کانونها می توانند در ششها طحال تیموس غدد لمفاوی و کلیه دیده شود در مواردی تورم نکروزان جفت نیز وجود دارد که می توان ا نرا در تشخیص بیماری به کار گرفت . برخلاف سلولهای مهبل در سلولهای جنین سقط شده نمی توان گنجیدگی را مشاهده نمود فقدان انها ممکن است به دلیل شدت تجزیه شدن بافت بدن جنین باشد

تشخیص سرو لوزیکی بیماری مشکل است زیرا فاصله بین عفونت و سقط غالبا طولا نی است ودر نتیجه نمونه خونی را که پس از بروز سقط تهیه میکنند تا میزان افزایش پاد تن سرم را اندازه گیری کنند ممکن است جواب درستی را ارائه ندهد.تنها راه شناسایی بیماری جدا کردن ویروس ان از بافت بدن جنین سقط شده است .این کا ر نیز تنها در تعداد محدود یا از جنینها عملی است زیرا بدن انها در موقع سقط فاقد ویروس است .

در مواردی که شکل حاد بیماری شیوع دارد با تهیه دو نمونه سرم خون با اصله 15 روزبیماری را می توان تشخیص دادافزایش پاد زهر خنثی کننده عفونت در نمونه های تهیه شده بیانگر وجود عفونت فعال می باشد در اینگونه ازمایشها اگر غلظت ویروی ثابت وغلظت سرم متغیر باشدخنثی شدنویروس برابرلگاریتم دو را ملاک تشخیص بیماری قرار میدهند .همچنینجدا کردن ویروس از محیط کشتی که از بافت بدن حیوانات مبتلا تهیه شده باشد میتواند موئد نتایج فوق باشد .
انترو ویروس:
این بیماری میتواند موجب نا منظم شدن سیکل تناسلی و کاهش نسبت باروری و مشکلات نازایی شود .
مسئله سقط جنین نیز ممکن است در سطح گله مشاهده شود در دامهایی که سقط کرده اند سروتیپ اف.266آ را توانسته اند جدا نمایند ولی ویوسدر دامهایی که به طور تجربی مبتلا گردیده اند قادر به ایجاد سقط جنین نیست .

انتقال بیماری به دام سالم از راه آمیزش گاو نر آلوده که دارای علائم بالینی بیماری است یا از راه آلوده شدن مهبل به مدفوع در خلال جفت گیری صورت میگیرد .در حیوانات تجربی انتقال بیماری از طریق تماس مستقیم نیز اتفاق افتاده است .
نشانیها:
متعاقب جفتگیری ترشحات از مهبل خارج شده ومخاط مهبل وعنق پر خون میشود همراه با این علائم در داخل مهبل در داخل مهبل ترشحات زرد رنگ ژله مانند تشکیل می شود که مقدار ان بین چند میلی لیترتا چند صد میلی لیتر متغیر است .خروج متناوب این ترشحات موجب آلوده شدن دم وکفل دام مبتلا می شود .

در این بیماری تب وجود ندارد . از علائم دیگر این بیماری تولد نوزاد زود رس و سقط در 5ماهگی میباشد .
البته سقط جنین میتوانددر اواخر آبستنی نیز روی دهد .
عامل بیماری ظاهرا در بدن دامی که سقط می کند باقی نمانده ودر ابستنی بعدی تاثیری روی جنین ندارد .
تشخیص:
بیماری را تنها به روش های آزمایشگاهی میتوان شناسایی کرد تعیین میزان افزایش پادتن خنثی کننده در دو نمونه سرمی که با فاصله 15روز تهیه شده است دقیق ترین روش در تشخیص بیماری خواهد بود . در صورت امکان اندازه گیری مقدار پاد تندر آزمایش مانع انعقاد خون نیز میتواند در تشخیص بیمایری کمک بکار رود اولین نمونه سرم را باید بلا فاصله پس از مشاهده بیماری تهییه نمود .

جدا کردنویروس از ترشحات مخاطی مهبل پس از کشت دادن نمونه در محیط بافت زنده ویا در تخم مرغ جنین دار می تواند مکمل تشخیص سرولوژیکی بیماری باشد البته اگر تنها یک سرو تیپ ویروسدر بیماری غالب باشد جدا کردن آن مشکل خواهد بود .

در گله ای که دارای ترشحات مخاطی ازمهبل بوده است وبه نازایی بالینی مبتلا بوده اند ویروس را توانسته اند از دو درصد نمونه ترشحات مهبلی جدا نمایند و در گاوهایی که وجود عفونت در انها قبلا تایید شده بود ویروس از5 درصدنونه های مهبل جدا گردید . در اینگونه موارد شناسایی نوع ویروس الزامی است .
2-(BVD-MD) اسهال ویروسی گاوان :
این ویروس را از گاوی که چند شکم زاییده است از ترشحات مخاطی عنق جدا نموده اند.
ویروس میتواند از جفت عبور کند و جنین را مبتلا سازد عوارض حاصله در جنین میتواند مواردی نظیرسقط جنین –زایمان زود رس مومیایی شدن جنین –نارسایی ژنتیکی در جنین یا مرگ آن را باعث شود.

ویروس BVD _MD در اکثر گاوداریها شیوع دارد ولی نسبت سقط جنین گاو به دلیل ابتلا لین ویروس خیلی کم است اگر بدن جنین سقط شده دارای پادتن ضد ویروس باشد دراین صورت منی توان بین ویروس وسقط رابطه ای قائل شد.
ویروس در صورت مبتلا نمودن گاوهای آبستن ایجاد عفونت ویروسی کرده وظاهرا در تمام مراحل ابستنی میتوامد از جفت عبور کند .سقط ممکن است چندین ماه پس از وقوع عفونت مشاهده شود بیماری در گاو ممکناست به شکل خفیف یا بدون علائم بالینمی نیز ظاهر کردد .
علائم ویژه عفونت در جنین شامل تورم غیر چرکین و نکروز شدن عمومی بدن همراه با بزرگ شدن دستگاه رتیکلو اندوتلیال در جنینهای مسن تر است .
تشخیص:
بیماری بر اساس تاریخچه ان عیار پادتن وجود پادتن ضد ویروس در بدن جنین و علائم ویژه بیماری در جنین تشخیص داده میشود علائم بیماری اگر چه چندان خاص نیستند ولی برای تشخیص بیماری بیشتر از شیوه جدا کردن ویروس کاربرد دارد
سقط جنین ویروسی در گوسفند
بیماری بردر :

عامل بیماری نوعی ویروس است که شباهت بسیار زیادی با ویروس BVD_MDدارد .ولی از نظر آنتی ژنیسیته و خصوصیات فیزکی- شیمیایی از ان قابل تفکیک است میشهایی که به طور طبیعی یا تجربی به این بیماری مبتلا میشوند پاد تن ضد ویروس BVD –MD را میتوان از انها جدا نمود عامل بیماری در جنین های گاو بز و خوک نیز بیماری زا است .

از علائم عصبی بیماری لرز میباشد که ممکن است در کار شیر خوردن بره اختلال ایجاد کند نسبت مرگ ومیر در هفته اول بالاست و رشد برها خیلی کند است ودر صورت زنده ماندن بره ها لرز به تدریج از بین می رود ولی قدرت باروری آنها پایین خواهد بود بره هایی را که در آنها علائم عصبی و رشد ووضعیت ناقص پشم دوام میابد اصطلا حا مو لرزان می نامند.
در مراحلاولیه آبستنی ویروس ممکن است به جفت حمله ور شود ودر نتیجه نقاط نکروز در جفت ایجاد شود در جنین عارضه خاصی ککه قابل روئت باشد ایجاد نمی شود بجز این که بدن ان فاقد چربی است .

بیماری معمولا میشها را در شکم اول آبستنی مبنلا می سازد ودر سن بالا به ندرت اتفاق میافتد .
مگر اینکه در گله سابقه قبلی بیماری وجود نداشته باشد . میشها بعد از بیماری تا پایان عمر مصونیت میابد مهمترین راه سرایت عفونت به دامهای دیگر از طریق مجاورت آنها با یکدیگر میباشد که البته این عمل به طور تجربی امکان پذیر نبوده است انتشار بیماری به طریق آمیزشی تا کنون مشاهده نشده است .
تشخیص بیماری بر اساس علائم بالینی و آزمایشات آسیب شناسی دستگاه عصبی صورت میگیرد روش درمانی یا پیشگیری خاصی برای بیماری وجود نداارد و بره های مبتلا باید کشتار گردند.

 

سقط جنین ویروسی در اسب
ویروس تورم بینی و شش اسب:
ویروس تورم بینی و شش اسب به عنوان سقط جنین ابتدا در ایلات متحده معرفی و پس از ان در اکثر دنیا گزارش گردید این ویروس هم چنین میتواند موجب اگزانتم آمیزشی گردد .
تورم عفونی سرخرگ اسب نیز ابتدا در ایلات متحده شناسایی شد این .ویروس در مقایسه با ویروس تورم بینی وشش اسب شیوع کمتری در دنیا دارد ودر بعضی از کشورها به صورت سقط جنین پراکنده مشاهدنه میشو.د عفونت مزیور تا کنون در انگلستان و ایرلند مشاهده نشده است عامل بیماری احتمالا توگا ویروس است هر دو بلیناری فوق احتمالا از طریق تنفسی انتقال میابد .

ضایعات جنینی:
ویروس تورم سرخرگ اسب :در عفونتهای تورم سرخرگ ویروسی اسب بسیاری از جنین ها تلف شده وقبل از سقط شدن ممکن است جنین وارد مرحله اتولیز گردد عارضه اصلی بیماری تحلیل و نکروز شدن ماهیچه های سرخرگهای کوچک است ومتعاقب آن گلوبولهای سفید از مجاری عروقی تراوش نموده وبدن دچار خیز میشود این عوارض در سراسر بدن مشاهده میشود در ابتدای امر سلولهای ماهیچه صاف نکروز میشود
تشخیص:
در تورم ویروس سرخرگ علائم تنفسی و سقط باهم اتفاق می افتد در حالی که در تنفس بینی و شش بین ایین دو عارضه فاصله وجود دارد بیماری میتوان با معاینات بافت شناسی اعضای بدن جنین تشخیص داد.

ویروس بیماری را میتوان از دستگاه تنفس دام وجنین سقط شده جدا نمود نمودار افزایش پاد تن نیز میتواند در جهت تایید بیماری به کاتر رود آزمایش دو نونه سرم برای تشخیص تورم بینی وشش دارای ارزش چندانی نیست چون میزان افزایش پادتن سرم را در خلال 2 تا3 هفته از عفونت می توان مشخص کرد در حالی که سقط می تواند تا 4 ماه پس از شروع عفونت اتفاق افتد ودر این موقع مقدار پائ تن سرم پایین خواهد بود این آزمایش را میتوان در تورم ویروسی سرخرگ به کار گرفت .

تب دره ریف
مقدمه: طبق گزارشاتی كه در ماه سپتامبر سال 2000 ( شهریور ماه سال 1379 ) منتشر شده است بیماری ویروسی تب دره ریفت ، كه از مهمترین بیماریهای مشترك بین انسان و دام می باشد در میان دامها و جمعیت انسانی ساكن در ناحیه جنوب شرقی شبه جزیره عربستان ، درنواحی مرزی بین یمن و عربستان سعودی، شایع و باعث بیماری و تلفات قابل توجهی در بین افراد و دامها شده است

. بیماری تب دره ریفت ، بیشتر یك بیماری منتقله توسط پشه ها ، بخصوص پشه های آئدس ( Aedes Spp ) و كولكس پایپینز ( Culex Pipiens ) محسوب می گرددو چون این پشه ها درهمه نقاط جهان از جمله ایران یافت می شوند و توسط باد دهها كیلومتر می توانند جابجا شوند احتمال شیوع آن ، درسایر نقاط جهان نیز وجود دارد . با وجود این اكنون در حدودیك قرن اززمان مشاهده و شناسایی بیماری تب دره ریفت در دامها و ساكنین قارهآفریقا می گذرد اما این اولین بار است كه این بیماری در خارج از قاره آفریقا ،باعث همه گیری و تلفات انسانی و دامی می گردد . تاریخچه و اپیدمیولوژی بیماری :

این بیماری نام خود را از دره ریفت آفریقا گرفته است . دره ریفت در قلب آفریقا ، در شمال از كشور سودان شروع شده و بعد از گذر از كشورهای اوگاندا و كنیا وارد كشور تانزانیا شده و در آن كشور خاتمه می یابد . همه گیریهای تب دره ریفت از سال 1910 م . ، بصورت دوره ای ، در دامها و ساكنین این دره اتفاق افتاده است . با اینهمه همه گیریهایی نیز در خارج دره ریفت از جمله نواحی مرتعی شرق و جنوب آفریقا اتفاق افتاده است كه همگی با بارندگیهای شدید و مداوم یا تغییر در اكولوژی منطقه و در نتیجه تكثیر و افزایش پشه های ناقل ربط داده شده اند . همه گیریهای بیماری در دوره های 5 الی 20 ساله و گاهی سی ساله اتفاق می افتد بنابراین گاهی خاموشی طولانی مدت بیماری ، باعث ظن ریشه كنی بیماری در منطقه می گردد .

د ركشور كنیا همه گیریهای انسانی ، همیشه با همه گیریهای دامی مرتبط بوده است . همه گیری این بیماری در دامها ، خسارات اقتصادی سنگینی به صنعت دامداری وارد می كند . همه گیری بیماری در سال 1950 و 1951 م . باعث تلفات حدود /000/100 راس گوسفند در كشور كنیا گردید . در سال 1977 این بیماری حدود /000/200 نفر از مردم ساكن دلتای رودخانه نیل در مصر را مبتلا نمود كه از این تعداد حداقل 598 نفر فوت كردند . علت شیوع بیماری در مصر ، ایجاد سد بزرگ آسوان در سالهای 1970 الی 1977 و تغییرات اكولوژیكی حاصل از آن و تكثیر شدید ناقلین بیماری ، مشخص گردید .

منبع دقیق آلودگی در این كشور ،‌هنوز مشخص نشده است اما ورود افراد مبتلا ، حمل دامهای آلوده از طریق رودخانه نیل ، ورود پشه های آلوده توسط هواپیما و انتقال پشه های آلوده توسط باد از كشور سودان ، مواردی است كه مورد سوء ظن قرار گرفته است . همه گیری بیماری در موریتانی در سال 1987 نیز ، به ایجاد سد روی رودخانه سنگال ارتباط داده شد .

اگر چه گزارشات مربوط به همه گیری در جنوب شرقی شبه جزیره عربستان یعنی منطقه جیزان ( فرمانداری الهدیده ( Al Hudaydah ) هنوز كامل نشده است اما گزارشات اولیه حاكی است كه در این مناطق ، صدها نفر به این بیماری مبتلا شده و دهها نفر در اثر ابتلا در گذشته اند و اگر چه تلفات دامی در منطقه مشاهده شده است اما از میزان آن ، گزارشی موجود نیست . لازم به ذكر است منطقه ای كه بیماری در یمن از آن گزارش شده است اخیراً زیر بارش شدید باران قرار داشته است .

آلودگی ممتد در افریقا در مناطق محدودی دیده میشود كه در این مناطق همه ساله آلودگی در نشخواركنندگان مشاهده می گردد و این موضوع می تواند نحوه بقای ویروس در محیط را مشخص نماید . نقطه دیگری كه درباره بقای ویروس در محیط تذكر آن لازم است بیولوژی خاص بعضی از پشه های آئدس است . تخم این پشه ها می تواند حتی برای چندین سال در محیط و خاك خشك زنده باقی بماند .

در واقع دوره ای از خشكی برای تفریخ این تخمها ضروری است . این پشه ها تخمهای خود را در مناطق مرطوب می گذارند و هنگامی كه سیلابها راه می افتند و بارندگیهای مداوم صورت می گیرد این تخمها به پشه تبدیل شده و به شدت تكثیر می یابند . ویروس تب دره ریفت از طریق تخم از پشه های بالغ بعضی از آئدس ها به نسل بعدی منتقل می گردد و آلودگی در این پشه ها تا آخر عمر باقی می ماند .

افزایش پشه های آئدس آلوده ، باعث افزایش انتقال ویروس بخصوص به گاوها می گردد زیرا این پشه ها ، گزش گاو را نسبت به سایر حیوانات ترجیح می دهند . در مراحل بعدی ، افزایش آلودگی گاوها ، باعث آلودگی سایر ناقلین می گردد و این ناقلین باعث همه گیری در سایر حیوانات و انسان میگردند . بنابراین بنظر می رسد كه همه گیریها در اثر افزایش ناقلین در مناطقی اتفاق می افتد كه آلودگی در آن وجود دارد . در همه گیری مصر بیشترین نقش را پشه های كولكس پایپینز بر عهده داشته اند

. لازم به ذكر است این پشه در ایران نیز به وفور وجود دارد و حتی اغلب پشه هایی كه در داخل شهر تهران باعث گزش انسان می شوند همین پشه ها می باشند . این پشه ها هنگام روز معمولا در چاههای خانه ها پناه می گیرند . میزان مرگ و میر در دامهای جوان بالا می باشد ومیزان سقط در نشخواركنندگان بسیار بالا می باشد

مشخصات ویروس عامل بیماری :
ویروسی از خانواده Bunyaviridae و جنس Phlebovirus می باشد .
مقاومت نسبی به عوامل فیزیكی و شیمیائی :
دما : ویروس چندین ماه در دمای OC 4 زنده می ماند . در سرم با حرارت OC 56 بمدت 120 دقیقه ویروس غیر فعال می شود .
PH : نسبت به PH قلیائی مقاوم است ولی با PH كمتر از 68 غیر فعال می شود .
مواد شیمیائی : توسط اتر و كلروفورم غیر فعال می شود

ضد عفونی كننده های محیط ( Disiuffectants ) : با محلولهای قوی سدیم یا كلسیم هیپوكلریت غیر فعال می شود و بقایای كلرین بایستی بیشتر از ( 5000 PPM باشد ) .
بقایای ویروس: ویروس در ترشحات خشك شده زنده می ماند و در بدن بعضی از ناقلین بند پا تكثیر پیدا می كند . ویروس میتواند درتماس با فنل 05 % در دمای OC 4 بمدت 6 ماه زنده می ماند .
میزبانهای ویروس :
•گاو ، گوسفند .‌بز ، شتر ، بعضی از جوندگان
•نشخواركنندگان وحشی ، گاومیش ، Wildebeest , Antelopes
•انسان به این بیماری خیلی حساس است از جمله های بیماری مشترك فوق العاده مهم می باشد .
انتقال عامل بیماری :
•حشرات خون خوار خیلی از گونه ها ( Mansonia , Eretmapo dite , culex , Anopheles , Aedes و … ) بعنوان ناقلین فیزیولوژیك عامل را انتقال میدهند . حشرات Aedes بعنوان reservoir می باشند .
پشه كولكس در حالت مكیدن خون انسان

•انتقال مستقیم ( آلودگی مستقیم ): در هنگام كار با دامهای آلوده و گوشت و شیر آلوده به عامل بیماری در انسان اتفاق می افتد .
منابع ویروس :
•برای دامها : جمعیت دامی وحشی و ناقلین
•برای انسان : ترشحات بینی ، خون ، ترشحات واژن بعد از سقط در دامها ، حشرات، گوشت آلوده ، احتمالاً از طریق aerosols و مصرف شیر خام .
وقوع بیماری :
تب دره ریفت بطور گسترده ای در كشورهای افریقایی متعاقب با بارندگی شدید و تراكم بالای حشرات ناقل گزارش شده است . اولین بروز اپیدمی بیماری خارج از افریقای تحت صحرائی در سالهای( Sub – Saharan Africa ) در سالهای 78-1977 در دامها و انسان در كشور مصر ثبت گردید در سال 1987 در موریتانی و مجدداً در سال 1993 در مصر بیماری گزارش گردید . آلودگیهای ( Infections ) آزمایشگاهی در سایر نقاط دنیا گزارش گردیده است .
تشخیص بیماری :
دور كمون بیماری 6 – 1 روزمی باشد .
تشخیص بالینی :
•گوساله : تب (40-41) درجه سانتیگراد خمودگی ، ( depression ) میزان مرگ و میر 10 تا 70 درصد
•بالعین ( گاو) : تب (40-41) درجه سانتیگراد ، ترشح بزاق بیش از حد معمول ، anorexia ، ضعف، اسهال بدبو ، كاهش راندمان تولید شیر ، سقط جنین ممكن است تا 85% جمعیت گله اتفاق بیفتد .

گوسفند – بز و خوك
• بره ها : تب (40-41) درجه سانتیگراد Anorexi، ضعف ، مرگ در طی 36 ساعت بعد از تلقیح ویروس . میزان مرگ و میر دامهای با سن زیر یك هفته تا 90% می باشد برای دامهای با سن بیشتر از یك هفته تا 20% می باشد.
•بالغین : تب (40-41) درجه سانتیگراد ترشحات موكوپرولنت از بینی ، استفراغ ، در میشهای حامله سقط ممكن است به 100 % برسد و میزان مرگ و میر به 20-30 % برسد .
انسان
سندرم شبیه آنفلوانزا با تب (8/37-41) درجه سانتیگراد ، سر درد ، درد عضلانی ، ضعف epigastric dis comforty nausea ، ترس از نور و بهبود از بیماری 4-7 روز طول می كشد
اختلالات حاصل از ابتلاء عبارتند : اختلال در شبكیه چشم retinopathy ، كوری Meningo – encephalitis ، سندرم خونریزی دهنده با زردی ، خون ریزی Petechige و مرگ می باشد .

ضایعات :
•نكروز كبدی بصورت گسترده و نقطه ای نقاط نكروتیك با قطری حدود 1mm
•پر خونی ، بزرگی و تغییر رنگ كبد با خونریزی های زیر كپسولی .
•هموراژیك جلدی گسترده ، خونریزیهای Petechlap , echymotic بر روی غشاهای سروزی viscerap , parietaf كبد
•كبدهای Brown – yellowish در جنینهای سقط شده .
•بزرگی ، ادم ، خونریزی و نكروز غدد لنفاوی
•پرخونی و خونریزی قسمت قشری كلیه ها و كیسه صفرا
•انتریت خونریزی دهنده
•زردی ( درصد كمی )
یك زن مبتلا به تب دره ریفت

تشخیص تفریقی :
بلوتانگ ، بیماری Wesselsbron ، تب سه روزه ( Ephemeral fever ) بروسلوز ، ویبریوز ، تریكوموناسیس ، بیماری گوسفند نیروبی ( NSD ) ، بیماری قلب آبی ( Heart Water ) سقط اندمیك گوسفندان ، Towic plants ، سپتیسمی باكتریایی ، طاعون و P.P.R
تشخیص آزمایشگاهی
– تشخیص عامل بیماری ( روش ارجح )
•تلقیح به موش یا هامستر
•تلقیح به بره های 2 – 1 روزه
•تلقیح به تخم مرغهای جنین دار

•تلقیح به كشت سلولی ( BHK –21 , CER , VERO ) خطوط سلولی اولیه حشره به كلیه بره ، بزغاله و سلولهای بیضه ) همراه با IF
•تشخیص AG ویروسی با استفاده از IF در بخشهای CRYOSTAL یا در گسترشهای Impression كبد طحال و مغز ، همچنین ID , CFI از سوسپانسیونهای بافت .
•تشخیص AG در خون : ایمینودیفوژن ، ارزیابی ایمنی آنزیم
تستهای سرولوژیكی :
•الیزا ، IGM , IGg
•خنثی سازی ویروس VN
•تست فلورسنت آنتی بادی
•خنثی سازی كاهش پلاك
•تست مكمل ثبوت
•ایمنودیفیوژن
نمونه های مورد نیاز :
•خون هپارینه یا خون منعقد شده
•پلاسما یا سرم

•نمونه های بافتی كبد ، طحال ، كلیه ، عدد لنفاوی ، خون قلب ، مغز حاصل از جنینهای سقط شده. نمونه ها بایستی در فرمالین بافر 10% و در داخل glycerol / saline و در دمای OC 4 نگهداری و ارسال گردند .
پیشگیری و كنترل
درمان ویژه ایی وجود ندارد ، درمان علامتی در موارد انسانی با علائم شدید .
پیشگیری بهداشتی :
رعایت بهداشت و كنترل ناقلین اثر محدودی دارد .
پیشگیری طبی :
•واكسن تخفیف حدت بافته ویروس ( سویه Smithburn )، یك تلقیح تا سه سال ایمنیت می دهد .
•قابلیت آسیب رسانی برای میشهای آبستن ( سقط )
•آسیب رسانی برای انسان

•واكسن ویروس تخفیف حدت یافته:
به دو تلقیح نیاز دارد و بایستی واكسیناسیون مجدد هر ساله تكرار گردد .
تب دره ریفت و كد بهداشتی بین المللی دفتر بین المللی بیماریهای واگیر دامی
ماده 2181
بمنظور استفاده از این كد دوره كمون تب دره ریفت 30 روز خواهد بود تستهای تشخیصی استاندارد و واكسنها در راهنمای O.I.E توصیف شده اند .
ماده 2182
كشورهای عاری از تب دره ریفت

یك كشور در صورتی عاری از بیماری تب دره ریفت اطلاق می شود كه دارای شرایط زیر باشد :
-تب دره ریفت در آن كشور یك بیماری قابل گزارش باشد ( Notifiable )
-در طی 3 سال گذشته هیچ موردی از بیماری چه بصورت بالینی و چه بصورت سرولوژیكی در آن كشور گزارش نشده باشد .
-هیچ نوع دام حساسی را از كشورهایی كه در طی سه سال گذشته آلوده بودند وارد نكرده باشد .
و یاچنانچه یك كشور عاری از تب دره ریفت دامهای حساس از یك كشور آلوده وارد بكند ، كشور وارد كننده در صورتی كه معیارهای ماده 2183 را اعمال كرده باشد آن كشور آلوده محسوب نمی شود .

ماده 2183
كشورهای آلوده به تب دره ریفت
چنانچه كشوری در طی سه سال گذشته بیماری تب دره ریفت در آن گزارش شده باشد و یا چنانچه واكسیناسیون در طی سه سال گذشته با استفاده از واكسن زنده را انجام داده باشد كشور آلوده به تب دره ریفت تلقی می گردد .
ماده 2184
دامپزشكی اجرائی كشورهای عاری از بیماری تب دره ریفت ، واردات و یا ترانزیت نشخواركنندگان اهلی و وحشی را از مسیر سرزمین خود از مبداء كشورهای آلوده به تب دره ریفت می تواند ممنوع كند .
ماده 2185
در صورت واردات از مبداء كشورهای عاری از بیماری تب دره ریفت دامپزشكی اجرائی بایستی موارد زیر را مطالبه نماید .
برای نشخواركنندگان اهلی

ارائه یك گواهی بهداشت دامپزشكی كه تأئید كننده موارد زیر باشد :
1-در روز حمل علائم بالینی بیماری RVF را نشان نداده باشند .
2-از زمان مدت تولد و یا حداقل در طی 30 روز گذشته در كشور عاری از بیماری تب دره ریفت نگهداری شده باشند .
ماده 2186
در صورت واردات از كشورهای عاری از تب دره ریفت ، دامپزشكی اجرائی بایستی موارد زیر را مطالبه نماید :
برای نشخواركنندگان وحشی
ارائه گواهی بهداشت دامپزشكی بین المللی كه موارد زیر را تأئید بكند :
-در زمان حمل علائم بالینی بیماری RVF را نشان نداده باشند .
-از یك كشور عاری از بیماری منشاء می گیرند .

چنانچه كشور مبداء مرز مشترك با كشوری كه آلوده به تب دره ریفت باشد داشته باشد بایستی :
3-قبل از حمل بمدت 30 روز در یك ایستگاه قرنطینه ای نگهداری شده باشد .
4-نتایج تستهای تشخیصی برای RVF منفی بوده باشد .
5-از مبداء تا محل حمل و در مدت زمان قرنطینه و در زمان حمل از گزند حشرات محافظت شده باشند
ماده 2187
.در صورت واردات از مبداء كشورهای آلوده به تب دره ریفت ، دامپزشكی اجرائی بایستی مواد زیر را مطالبه نماید
برای نشخوار كنندگان اهلی و وحشی

ارائه گواهی بهداشت دامپزشكی بین المللی كه موارد زیر را تائید بكند :
1-برای دامهایی كه واكسینه شده اند بایستی :
در روز حمل علائم بالینی بیماری تب دره ریفت نشان نداده باشند .
دامها با واكسنی واكسینه شده باشند كه آن واكسن مطابق با استانداردهای راهنمای O.I.E بوده باشند و قبل از حمل حداكثر 90 روز و حداقل 21 روز از آخرین تاریخ واكسیناسیون گذشته باشد .
2-دامهایی كه واكسینه نشده اند بایستی :
در روز حمل علائم بالینی بیماری نشان نداده باشند .1
2دامهایی باشند كه نتایج حاصل از تستهای تشخیصی آنها در مدت زمان 30 روز قبل از ورود به قرنطینه منفی بوده باشد .
3 ) مدت 30 روز قبل از حمل در كشور مبداء در یك ایستگاه قرنطینه ای نگهداری شده و در این مدت علائم بالینی بیماری را نشان نداده باشند .
) حداقل 14 روز بعد از ورود به قرنطینه نتایج تستهای تشخیصی برای RVF4) منفی بوده باشد ( بعد از 14 روز نتایج منفی باشد )
5 ) در مدت زمان قرنطینه و جابجائی تا استقرار در محل قرنطینه از حشرات محافظت شده باشد .

Iranian veterinary organization (IVO)
General Direction of Quarantine and the affairs international
Dr Ali.Safar –Maken.Ali (March 2001)

بیماریهای میكروبی مولد سقط در دام

بیماری بروسلوز
گردآوری و تالیف: دكتر مهدی شمس
مقدمه :
بروسلوز یا تب مالت یا سقط ‌جنین واگیر از جمله بیمارهای مشترك انسان و دام است كه توسط باكتریهای خانواده بروسلا ایجاد می‌شود. این باكتری برای اولین‌بار توسط یك دامپزشك دانماركی به نام برنارد بانگ كشف گردید.
میكروبهای خانواده بروسلا قادرند كه اكثر موجودات زنده مثل انسان، گاو، گوسفند، بز، اسب، سگ و… را مبتلا كنند. از جمله سویه‌های مهم این با كمتری می‌توان به بروسلا آبورتوس كه گاو را بیمار می‌كند،بروسلا میلتنسیس كه باعث بیماری در گوسفند و بز ماده می‌شود، بروسلا اوویس كه قوچها را بیمار می‌كند و بروسلاكنیس كه باعث بیماری در سگ می‌شود اشاره كرد.

این بیماری انتشار جهانی دارد و بدون شك بعلت انتشار تقریباً جهانی گاو بروسلا ابورتوس منتشرترین عضو از خانواده بروسلاها و باعث خسارات اقتصادی زیاد به دامداران و تهدید سلامتی جوامع انسانی می‌باشد (1).
راههای دچار شدن گاو به بیماری :
میكروب بروسلا ابورتوس اكثراً از طریق دمای یعنی در اثر تغذیه مواد غذایی و آب آلوده به میكروب (1) و یا لیسیدن جنین سقط شده و یا جفت آلوده و تشریحات تناسلی آلوده گاوهای بیماری كه در عمل وجود دارند به گاوهای سالم منتقل می‌شود (2).
البته بدلیل اینكه این میكروب قدرت تهاجمی بالایی دارد قادر است از طریق نفوذ به پرده‌های مخاطی بینی و گلو، چشم، دستگاه تناسلی و ادراری، مجرای سر پستان، بافت پستانی، پوست خراشیده و یا زخم شده و حتی پوست سالم باعث بیماری دام شود (1).

علائم بیماری در گاو :
مهمترین علامت بیماری بروسلوز در گاو ماده سقط‌ جنین در ماههای پنجم آبستنی به بعد است كه اكثراً سقط‌جنین همراه جفت ماندگی خواهد بود جنین سقط شده و ترشحات رحمی حاوی تعداد زیادی میكروب می‌باشد كه از این طریق سایر دامهای دامداری را آلوده می‌كند (2). ممكن است چند گوساله نیز زنده متولد شوند ولی این گوساله‌ها خیلی ضعیف هستند و ممكن است بعداً به اسهال سفید مبتلا شوند (2).

به هر حال دام ماده بیمار بندرت بیش از یكبار سقط می‌كند و در آبستنی بعدی معمولاً گوساله ظاهراً سالمی را متولد خواهد كرد؛ ولی باید توجه داشت كه دامهای مبتلا به بروسلوز حتماً به بیماری «ورم‌پستان» ناشی از بروسلا مبتلا خواهند شد و در سرتاسر دوره شیردهی بطور متناوب یا دائم تعداد زیادی میكروب را از راه شیر دفع می‌نمایند و شیر آنها نیز سالم به نظر می‌رسد و اگر این شیر به‌صورت خام توسط انسان مصرف شود یا برای تغذیه گوساله‌ها استفاده شود باعث بیماری خواهد شد/(7)

.
پرده‌های جنینی (جفت) دام ماده‌ای كه سقط كرده دارای علائمی می‌باشد كه می‌تواند ما را در شناخت سریع بیماری یاری كند؛ جفت دام سقط كرده معمولاً براحتی دفع نمی‌شود و نیاز به استفاده از دارو (اكسی‌توسین به میزان 50 واحد و یا كلوپروستنول سدیم به میزان 2 میلی‌لیتر هر 8 ساعت یك تزریق به مدت 24 ساعت) دارد/(//). جفت معمولاً متورم بوده و از حالت طبیعی كمی تیره‌تر به نظر می‌رسد و ظاهری شبیه چرم پیدا می‌كند/(11).
بیماری بروسلوز در گاو نر باعث تورم قسمتهایی از دستگاه تناسلی مانند اپیدیدیم (مخزن جمع‌آوری منی در بیضه) می‌شود كه می‌تواند به‌وسیله جفتگیری دام ماده را نیز آلوده كند/(9).

بیماری بروسلوز در اسب :
اكثراً بیماری بروسلوز در اسب به وسیله همان میكروبی كه عامل بیماری گاو می‌باشد (بروسلا آبورتوس) ایجاد می‌شود ولیكن سایر بروسلاها نیز قادرند در اسب بیماری ایجاد كنند، اكثراً اسبها بدلیل تماس با گاوهای آلوده به بیماری مبتلا می‌شوند و علائم بیماری را از خود بروز می‌دهند. علائم بیماری بروسلوز در اسب شامل تورم كیسه‌های مفصلی مثل تورم و بزرگی مفاصل زانو و بخلق، عضلات است، در اسب مفاصل بیشتر از سیستم تناسلی- ادراری یا بافتهای بدن جنین از بیماری آسیب می‌بیند ولیكن سقط‌جنین نیز به علت بروسلوز در اسب ایجاد می‌شود. باكتری بروسلوز قادر است به تنهایی یا همراه سایر باكتریها باعث زخم در قسمت بالای شانه‌ها (جدوگاه) شود.

بیماری بروسلوز در سگ :
باكتری بروسلا آبورتوس كه در گاو بیماری ایجاد می‌كند می‌تواند باعث بیماری در سگها نیز بشود. بیماری در سگ از طریق مصرف شیر، پرده‌های جفت یا جنین دامهای آلوده به میكروب بروسلوز ایجاد می‌شود و سگ مبتلا به بروسلوز می‌تواند بیماری را به سایر دامها منتقل كند خیلی بندرت علائم بیماری بروسلوز در سگ تظاهر میابد ولیكن در برخی از سگها ممكن است سقط‌جنین اتفاق بیفتد معمولاً سگهای ماده آبستن حساستر از سگهای نر می‌باشند و می‌توانند میكروب را از طریق ادرار، مدفوع و ترشحات رحمی منتشر كنند و باعث آلودگی سایر دامها بشود/(9).

بیماری بروسلوز در گوسفند و بز :
باكتری بروسلا ملیتنسیس باعث بیماری در گوسفند و بز ماده می‌شود و بروسلا اوویس قوچها را بیمار می‌كند كه اگر این میكروبها به انسانها منتقل شود باعث بیماری شدید (شدیدترین حالت تب مالت) شد كه می‌تواند ماهها و سالها ادامه داشته باشد، این باكتری برای اولین‌بار در طحال سه باز جوانی كه در اثر عفونت در جزیره مالت انگلستان تلف شده بود در سال 1887 كشف شد/(6).

در هر منطقه‌ای از جهان كه پرورش گوسفند و بز رایج است بیماری ناشی از بروسلا ملیتنسیس در انسان و حیوان متداول است و بویژه در كشورهای در حال توسعه این بیماری شیوع بیشتری دارد و بیماری حاصل از بروسلا ملیتنسیس بسیار خطرناكتر و كشنده‌تر از بروسلا آبورتوس است اكثر عفونتها از طریق مصرف شیرخام یا پنیر تهیه شده از شیر غیرپاستوریزه گوسفند و بز ایجاد می‌گردد ولی در بسیاری از نواحی كه گوسفند و بز در كنار گاو پرورش داده می‌شوند یا از مراتع و چراگاههای مشترك استفاده می‌كنند انتقال این میكروب توسط گاو نیز ممكن است صورت بگیرد (5).

بروسلا ملیتنسیس (و دیگر گونه‌های بروسلا) نسبت به نور مستقیم خورشید بسیار حساسند ولیكن در بافتهای بدن حیوان و در شرایط طبیعی بخوبی زنده می‌مانند در بافتهای جفت و جنین برای مدت 6 ماه زنده می‌ماند و در خاك خشك و دور از نور خورشید 2-3 ماه زنده می‌ماند این میكروب در آب، شیر، ادرار و دیگر ترشحاتی كه بطور یخ زده نگهداری شوند قادر است تا دو سال و یا بیشتر زنده بماند.
اساساً بروسلوز بیماری حیوانات بوده ولیكن اغلب به انسان انتقال میابد هركدام از گونه‌های بروسلا میزبانهای مخصوص خود را دارند مثلاً بروسلا آبورتوس مخصوص گاو است و بروسلاكنیس مخصوص سگ و بروسلا ملیتنسیس مخصوص گوسفند و بز است ولی این گونه‌ها قادرند در دیگر حیوانات نیز بیماری را ایجاد كنند.

معمولاً بروسلا از طریق دهانی بز و گوسفند را آلوده می‌سازد و حیوانات بیمار نیز میكروب را از طریق شیر، ادرار و ترشحات رحمی خود دفع می‌كنند. قطرات معلق میكروب در هوا متغیر به ایجاد بیماری از طریق تنفسی یا چشمی می‌شود. انتقال بیماری از گوسفند به بز از طریق دستهای آلوده شخص شیردوش ممكن است اتفاق بیفتد. بزهای ماده قادرند میكروب را از طریق داخل رحم یا مصرف شیر پس از تولد به بزغاله منتقل نمایند (7).
معمولاً عفونت در دستگاه تناسلی حیوانات نر جای گرفته و می‌تواند از طریق جفتگیری به سایر دامها منتقل شود.

معمولاً تعیین لحظه دقیق شروع بیماری پس از ورود میكروب به بدن مشكل بوده و طول دوره كمون (زمانی كه میكروب وارد بدن شد تا زمانی كه علائم بیماری ظاهر می‌شود) در مورد گوسفند و بز كاملاً مشخص نیست و بین 30 روز تا چند ماه متغیر است. این بیماری قادر است در موارد نادری حیوان را از پای درآورد ولی اگر حیوان از بیماری جان سالم به در ببرد میكروب در طحال، كبد، رحم و غدد لنفاوی برای مدت چندین سال جای گرفته و به بروسلوز مزمن تبدیل خواهد شد، در طی عفونت مزمن ممكن است میكروب به مدت چندین سال از طریق ادرار، شیر و ترشحات رحمی دفع گردد و باعث گسترش آلودگی شود.
بعد از شیوع و گسترش عفونت بروسلا در گله بز یا گوسفند، سقط‌جنین‌های متعدد و كاهش میزان باروری ایجاد می‌شود. سقط‌جنین شاید فقط یكبار برای گوسفند یا بز اتفاق بیفتد ولیكن ممكن است بیماری مزمن شده و به مدت چندین سال با یا بدون علامت دوام داشته باشد و از این طریق سایر دامهای گله را نیز آلوده كند (8).

سقط‌جنین‌ها و تورم پستان با علائمی دیگر كه در همه حیوانات متفاوت است همراهی می‌شود التهاب مفاصل، كاهش وزن، ضعف و سستی، التهاب زیر همراه سرفه‌های خشك و كوتاه متداولترین نشانیهای بیماری به حساب می‌آیند.

اكثر سقط‌جنین‌ها در چهارمین ماه آبستنی اتفاق می‌افتد ولی این موضوع عمومیت نداشته و ممكن است سقط‌جنین در هر زمانی در طول دوره آبستنی اتفاق بیفتد، برخی از حیوانات آلوده چندین‌بار سقط می‌كنند درحالیكه برخی دیگر هرگز سقط نمی‌كنند. معمولاً بزغاله‌ها یا بره‌هایی كه در رحم مادر یا بعد از تولد به میكروب آلوده شده‌اند قبل از بلوغ بطور خودبخودی بهبود میابند/(1) ولی گاهی اوقات نیز برای مدتی طولانی مبتلا به بیماری باقی می‌مانند عموماً اینگونه به نظر می‌رسد كه بره‌ها و بزغاله‌ها نسبت به میكروب از گوسفندها و بزها نسبت به بیماری مقاوم‌ترند/(11).
بروسلوز گوسفند و بز كاملاً شبیه به هم است هر چند كه بهبودی در گوسفند سریعتر از بز اتفاق می‌افتد و میزان سقط‌جنین نیز در گوسفند كمتر از بز است. گوسفندان آلوده از طریق شیر، ادرار و ترشحات رحمی میكروب را دفع نموده و در تمامی سنین به میكروب حساس می‌باشند/(9).

انتقال میكروب بروسلا ملیتنسیس به انسان اكثراً از طریق مصرف شیرخام، پنیر یا گوشت حیوانات آلوده صورت می‌گیرد ولی گاهی اوقات ممكن است انتقال بیماری از طریق سبزیجات یا آب آلوده به ترشحات حیوانات، ایجاد گردد. تماس مستقیم با حیوانات آلوده یا مواد دفعی آنها منجر به انتقال بیماری از طریق چشمی و یا تنفسی (بویژه زمانی كه تماس با مواد بشدت آلوده‌ای مثل ترشحات رحمی، جنین، جفت و لاشه حیوانات آلوده وجود داشته باشد) خواهد شد/(10).
برای كنترل بروسلوز در بز و گوسفند نیاز به آزمایشات مرتب و دوره‌ای می‌باشد كه توسط مسئولین دامپزشكی صورت می‌گیرد، در اكثر نواحی ایران گوسفند بعنوان حیوان اصلی برای تولید گوشت پرورش میابد و به دلیل انتقال گوسفندان در فصول مختلف سال از منطقه‌ای به منطقه دیگر در كشور كار كنترل بروسلوز با مشكل مواجه می‌شود. عموماً سیستمهای مدیریتی پرورش گوسفند و بز در كشور قدیمی بوده و نقایص زیادی در شرایط بهداشتی نگهداری گوسفند و بز وجود دارد. استفاده از چراگاههای مشترك و ورود حیوانات آلوده به گله، گسترش بیماری را بیشتر می‌كند و در چنین شرایطی كاربرد اقدامات كافی پیشگیری مثل جداسازی حیوانات سقط كرده و جنینهای سقط شده و تمیز و ضدعفونی كردن محل لازم می‌باشد. مشخص است كه واكسیناسیون مهمترین وسیله كنترل بروسلوز در بز و گوسفند در چنین نواحی خواهد بود.

پیشگیری و كنترل بیماری :
با توجه به اینكه بیماری بروسلوز یك بیماری خطرناك مشترك بین انسان و دام است اكثر كشورهای جهان سعی در ریشه‌كنی كامل این بیماری دارند و برای رسیدن به این هدف از روش «تست و كشتار» برای دامهای آلوده به بیماری و استفاده از واكسن برای پیشگیری از بیماری استفاده می‌كنند. ولی برنامه‌های فوق به تنهایی برای مبارزه با بیماری كافی نیستند و برای پیشگیری و كنترل بهتر این بیماری باید روشهای مدیریتی قویتری از سوی دامدار اتخاذ شود و ما در این نشریه سعی داریم تا شما را با این روشها آشنا كنیم.

1- از تلقیح مصنوعی استفاده كنید :
بدلیل اینكه میكروب بروسلوز بیشتر در اعضای تناسلی (مثل بیضه در گاو نر و رحم و تخمدانها در گاو ماده) جای می‌گیرد اگر در برنامه‌های باروری گله خود از گاو نر استفاده كنید گاو نر قادر است به دو طریق گاوهای ماده را به بیماری مبتلا كند؛ اوّل اینكه اگر خود گاو نر مبتلا به بروسلوز باشد با توجه به اینكه گاو نر می‌تواند میكروب را از طریق منی دفع نماید، تمام گاوهای ماده‌ای را كه با آنها جفتگیری می‌كند را آلوده خواهد كرد. دوّم اینكه اگر در بین گاوهای ماده گاوی حضور داشته باشد كه به بیماری مبتلا باشد و گاو نر با آن جفتگیری كند، گاو نر در اثر این جفتگیری به بیماری مبتلا خواهد شد و به این ترتیب سایر گاوهای ماده را نیز مبتلا خواهد كرد.

ولی اگر در برنامه‌ای باروری گله خود از تلقیح مصنوعی استفاده كنید با توجه به اینكه در مراكز تهیه اسپرم (منی) از گاو نر، گاو نر همیشه از لحاظ آلودگی به بروسلوز و دیگر بیماریها آزمایش می‌شود امكان آلودگی دامهای ماده از طریق منی آلوده به میكروب بروسلوز از بین خواهد رفت.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

پرورش ماهی

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 پرورش ماهی دارای 33 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد پرورش ماهی  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی آماده و تنظیم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي پرورش ماهی،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن پرورش ماهی :

رشد ماهیها :
 رشد ماهیان و عواملی كه روند رشد تحت تأثیر آنهاست برای پرورش دهنده ماهی ، در درجه اول اهمیت قرار دارند ، زیرا حداكثر رشد ماهی در حداقل مدت زمان با حداقل مقدار غذا ، هدف اصلی اوست.
ماهی جانوری خونسرد است و جهت حفظ درجه حرارت بدن خود ، مجبور به صرف انرژی نیست ، بدین لحاظ ، یك ماهی نسبت به یك جانور خونگرم ، از لحاظ تبدیل مواد غذایی به پروتئین بدن ، از كارآیی و استعداد بیشتری برخوردار است.
تغذیه ماهیان انرژی مورد نیاز ماهی از غذا تأمین میشود ، بهر حال این انرژی در اصل از خورشید تولید می شود . انرژی خورشید به وسیله گیاهانی كه برای ساختن كربوئیدرات ها، انرژی مصرف می نمایند، به غذا تبدیل می گردد. جانوران این گیاهان را خورده و انرژی ذخیره شده را جهت انجام فعالیت های خود مورد استفاده قرار می دهند ، بنابراین گیاهان بعنوان تولیدكنندگان اولیه مواد غذایی شناخته شده اند ، كه این مواد به صور دیگر تبدیل می گردد و سپس در اختیار ماهیان قرار می گیرد. در زیر بطور فشرده نیازهای غذایی ماهیان مورد اشاره قرار می گیرد.
تركیبات معدنی ماهـیان از مـواد مـعدنی بیشماری استفاده می نمایند كه عناصر ذیل ضرورت بیشتری برای آنان دارد كه عبارتند از : كلسیم ، فسفر ، سدیم ، مولیبدن ، كلر، منیزیم، آهن، سلینیوم، ید، منگنز، مس، كبالت و روی كه عوامل یاد شده از طریق محصولات جنبی كشتارگاهها همچون پودر ماهی در اختیار ماهیان قرار می گیرد.
تركیبات آلی كه خود شامل مواد زیر هستند: پروتئین ها پروتئین ها تركیبات آلی پیچیده ای هستند كه از واحدهای اسید آمینه ساخته شده اند و از طریق اسیدهای دیواره روده به داخل خون جذب و یا جهت تولید انرژی می سوزند. منابع گیاهی و غالباً حیوانی در تأمین پروتئین مصرفی ، در جیره غذایی مصرفی ، تغذیه مصنوعی پرورش دهندگان گنجانده می شود. چربیها این مواد از واحدهای اصلی به نام اسیدهای چرب تشكیل می شوند . اطلاعات در مورد جزئیات نیاز ماهی به چربی در دست نیست، لذا در غذاهای ویژه مصنوعی اهمیتشان در درجه دوم قرار دارد. ئیدرات های كربن این مواد شامل گروه وسیعی از مواد شامل قندها، نشاسته ها و سلولز هستند، ساده ترین ئیدرات های كربن، قندها و پیچیده ترین آنها پلی ساكاریدها است . این مواد غالباً در تغذیه مصنوعی ماهیانی به كار می رود كه از طریق آنزیم آمیلاز، قادر به بهره وری از محصولات گیاهی هستند. ویتامینها : برای سلامت ماهی ضروری و شامل دو دسته اند:
1)محلول در آب كه شامل موارد زیر هستند:
الف) تیامین كه در غلات و حبوبات و سبزیجات و خمیرترش (Yeast) و بافت حیوانی یافت می شود و كمبود آن باعث كمی رشد و تشنج ها است.
ب) پیریدوكسین، كه در خمیر ترش، غلات وحبوبات موجود است و كمبود آن كم خونی ماهی را به دنبال دارد.
ج) اسید اسكوربیك كه در سبزیجات و بافت حیوانی موجود و كمبود آن باعث خونریزی بافتها می شود.
2)محلـول در چربی كه خود شامـل ویتامین های A-D- KوE میباشد:
 الف) ویتامین A در روغن ماهی موجود و از طریق گنجاندن پودر ماهی در جیره غذایی تأمین می شود. ب) ویتامینD  از طریـق تأثیر نور ماوراء بنفـش در پوست ماهی ساخته می شود و كمبود آن اختلال در فرآیند استخوان سازی را باعث می شود.
ج) ویتامین E و K در بافت گیاهی و سبزیجات موجود و كمبود آنان باعث كم خونی و اختلال در انعقاد خون می گردد.
عوامل زیر نیز در رشد ماهیان آب شیرین از اهمیت برخوردارند :
 چه در آب شیرین و چه شور ماهی بدلیل خونسرد بودن ، میزان فعالیت بدنش با افزایش حرارت بسرعت زیاد می شود، لذا هرچه درجه حرارت بیشتر، انرژی بیشتری مورد نیاز ماهی است . بطور معمول در نقاط گرمسیر نسبت به نقاط سردسیر رشد ماهیان آب شیرین بیشتر است.

جریان آب:
ماهیان آب شیرین در صورتیكه در آبی با جریانی سریع نگهداری شوند، نسبت به موقعیكه در یك استخر بسر می برند، مجبور هستند كه برای شنا كردن و موضعگیری در مقابل جریان آب ، انرژی بیشتری مصرف نمایند.
اندازه بدن :
 میزان سوخت و ساز یك ماهی كوچك بالاتر از میزان مزبور در یك ماهی بزرگ است . بنابراین در عرصه تكثیر و پرورش آبزیان، عملاً معلوم شده كه ماهی كوچك ، برحسب واحد وزن بدن به غذای بیشتر نیاز دارد.
سایر عوامل:
 افزایش مستمر و ممتد فعالیت بدنی یا سوخت و ساز ، نیاز به انـــرژی یك ماهی را ترقی می-دهد. اینگونه افزایش عمدتاً نتیجه عواملی هستند كه به عوامل فشار مشهورند كه شامل ازدحام ، سطوح پائین اكسیژن ، آلودگی ، میزان های آمونیاك ، همگی عوامل فشار موجود در عرصه تكثیر و پرورش محسوب می¬گردند كه میزان نیاز به انرژی را افزایش داده و قادرند بطور نامطلوبی بر میزان رشد تأثیر بگذارند.
استحصال تخم و بچه ماهی:
 در صنعت تكثیر و پرورش آبزیان ، واژه تخم یا بچه ماهی به مراحل جوانی حیوان مورد استفاده جهت ماهیدار نمودن استخرهای پرورش ماهی اطلاق می¬گردد. تهیه و تأمین بچه ماهی در زمینه پرورش ماهیان تحت تأثیر وجود اختلافی مهم بین رفتار تخم ریزی گونه های مختلف ماهیان قرار دارد. به عبارت دیگر برخی از انواع ماهیان آب شیرین از روی میل در استخرهای پرورش ماهی تخم¬ریزی می¬كنند و تأمین تخم به راحتی صورت می¬گیرد و برخی در كارگاه تخم ریزی می¬كنند.
بهترین نوع ماهی شناخته شده كه به سهولت در استخر تخم¬ریزی می¬نمایند ، ماهی تیلاپیا است. نوع دیگری از سیستم تكثیر ماهیانی كه در آب شیرین استخرها به حد بلوغ و تخم¬ریزی و بهره-برداری می¬رسد ماهی قزل¬آلا است. البته وجه تمایز آن با ماهیان دیگر آب شیرین ، در استفاده از استخرهای بتونی بوده كه ویژه اینگونه ماهیان است. در صورت عدم استفاده از این گونه استخرها لازم است در شرایط حوضچه تخم¬ریزی ماهیان قزل¬آلای مولد از استخر برداشته و با استفاده از دست ، از طریق وارد آوردن فشار بر روی بدن ماهی تخم كشی صورت و سپس تخمهای بارور شده را به خارج از حوضچه ( استخرهای غیربتونی ) هدایت كرد.
آب:
منـشاء آب شـیرین جـهت پرورش ماهیان، بارندگی است كه با توجه به موقعیت جغرافیایی و آب و هوایی محل تغییر می¬كند. چشمه¬ها و چاهها در اثر نفوذ آب باران در زمین بوجود آمده¬اند كه جهت پرورش و تكثیر ماهیان مورد بهره¬برداری قرار می¬گیرند. گاهی نیز از هرز آبهای جمع شده در زمینهای شیب¬دار با منشاء باران در تكثیر و پرورش استفاده می¬گردد. مردابها، دریاچه¬ها و رودخانه¬ها منابع ذخیره هرز آبها هستند.
برای یك استخر پرورش ماهی ، نیازمند یك مقدار آب اولیه جهت آبگیری متناسب با حجم مورد نیاز استخر هستیم. مقدار آب مورد نیاز برای پرورش ماهی در آبهای شیرین از مجموع عوامل زیر تعیین می¬گردد:
الف) حجم استخر در شروع دوره پرورش ماهی
ب ) تلفات نفوذی در طول دوره پرورش ماهی
ج ) تلفات تبخیری در طول دوره پرورش ماهی
در صورتیكه كل آب شیرین مورد استفاده جهت پر كردن استخر در مواقعی از سال برای تأمین آب استخر كافی نباشد، ساختن یك مخزن ذخیره آب، پرورش دهندگان را قادر خواهد ساخت تا در مواقع پر آبی ، آب را جهت زمان خشكسالی و كم آبی ذخیره و استفاده نمایند. اگر استخر به شكل مربع مستطیل باشد با در هم ضرب كردن دو ضلع و ارتفاع كل آب مورد نیاز برآورد می-شود. ارتـفاع × عــرض × طــول كــه تـعــیین ارتــفاع از طــریــق تـخـمین میانگین عمق آب صورت می¬گیرد كه بصورت ارتفاعات مختلف سطح استخرقابل استحصال است.
كارگاههای پرورش ماهی:
میزان مرگ و میر جمعیت ماهیان موجود در استخر است. ورود آب به استخر از طریق یك ورودی تحت كنترل انجام می¬گیرد كه هدف از آن تأمین جریان مرتب و قابل تنظیم آب ممانعت از فرار ماهیان و جلوگیری از ورود گونه¬های نامطلوب به داخل استخر می¬باشد. ایـن آب از طـریق یـك خروجی قابل كنترل به نام مانك (Monk) از استخر خارج می¬گردد و به تولید كننده امكان می¬دهد كه هرگونه لایه آب موجود در كف استخر را كه احتمالاً كیفیت آن پایین آمده و بایستی با آب تازه تعویض گردد را تخلیه سازد.
دستورالعمل¬های عمومی در رویه پرورش ماهیان آبهای شیرین:
 در این خصوص پرورش دهندگان ماهی می¬توانند از محیطهای آبی و تسهیلاتی استفاده كنند كه برای پرورش كپور و دیگر گونه¬های ماهی آبهای شیرین مناسب¬ترند ، تا برای ماهیان قزل¬آلا، و فنون این كار در حال حاضر كاملا مرسوم و رایج است. ایجاد استخرهای ماهی در اصل رویه¬ای از آب¬زدایی و كنترل منظم مناطق باتلاقی با استفاده از سدهای ساده كه به تدریج استخرهایی مناسب تولید ماهی در كنار آن ایجادشد، ریشه گرفته است. از لحاظ فنی كلیه گونه¬های ماهی آب شیرین را میتوان پرورش داد و این بسته به انتخاب بازار است. در ذیل برخی از مسایلی كه در رویه¬های پرورش و تكثیر ماهیان آب شیرین باید بدانها توجه داشت مد نظر قرار می¬گیرد:
ضد عفونی استخر :
 استخرها كه در اندازه¬های متفاوتی هستند ( از 100 متر مربع برای تخم¬ریزی گرفته تا بیش از 10 هكتار برای پرورش ماهیان استخرهای نمونه یا در زمین حفر میشوند و یا بوسیله پشته¬های خاكی ساخته میشوند كه در هر حال باید قابل زهكشی باشند و این كار معمولاً بوسیله سیستم ( مانك ) صورت می¬گیرد . بهترین و ارزانترین روش ضد عفونی استخرها خنگ گذاشتن و به آیش در آوردن آن است.
تخم¬ریزی:
 بطور معمول ماهیان آب شیرین در دمای حدود 22 درجه سانتیگراد تخم ریزی میكند و استخرهای تخم¬ریزی در آغاز ماه مه ، هنگامی كه حرارت آب به سرعت زیاد میشود ، آماده می-گردند . در استخرها بذر علف افشانده میشود یا گیاهان دیگر امكان رویش می¬یابند ، بطوری كه رستنی¬های مناسب موجود باشد ، تا تخمها به آنها بچسبند. استخرها در اكثر اوقات سال ، خـالی هستند امـا درست قـبل از تخم¬ریزی از آب پر می¬شوند و فرصت گرم شدن می¬یابند. آنها تنها وقتی مورد استفاده قرار می¬گیرند كه درجه حرارت آبشان بالای 18 درجه سانتیگراد باقی بماند . ماهی¬های تولید مثل كننده آب شیرین در دسته¬هایی شامل 2 نر و یك ماده انتخاب میشوند. نرها به سادگی شناسایی میشوند.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید