بررسی مبانی فقهی و حقوقی امور ورزشی

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 بررسی مبانی فقهی و حقوقی امور ورزشی دارای 160 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد بررسی مبانی فقهی و حقوقی امور ورزشی  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی ارائه میگردد

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي بررسی مبانی فقهی و حقوقی امور ورزشی،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن بررسی مبانی فقهی و حقوقی امور ورزشی :

کارشناسی ارشد (M-A)

رشته ی الهیّات و معارف اسلامی (فقه و مبانی حقوق اسلامی)

بررسی مبانی فقهی و حقوقی امور ورزشی

چکیده :

مستندات فقهی و حقوقی در این مورد مطالعه قرار گرفته است . نگارنده موضوع اصلی بحث را در دو بخش مورد بررسی قرار داده است در بخش نخست که شامل سه فصل است که از نکات مهم این بخش به مقصرین در عملیات ورزشی در ایران قانون مدنی و همچنین بند سوم ماده 59 قانون مجازات اسلامی است که دادگاهها با توجه به اصول کلی حقوقی و در نظر گرفتن آیین نامه ها و قوانین خاص در هر رشته ، و همچنین با توجه به حقوق عرض حکم صادر می کنند . و در بخش دوم که شامل چهار فصل است . از نکات مهّم این بخش که به اهمیّت ورزش در فقه و بازی شطرنج و نظرات مراجع تقلید و مسائلی در رابطه با سبق و رمای و … مورد بررسی قرار گرفته است .

این ، از طریق فایل به روش اسنادی و میدانی با مراجعه به منابع و اسناد اصل از قبیل قرآن کریم و کتب معتبر فقهی ، تفسیری و حدیثی حاصل شده است .

کلید واژه ها : حقوق ورزشی ، مقرّرات و جرایم ورزشی ، مبانی فقهی ، نظرات فقهای امامیّه

مقدمّه : طرح فایل

در جهان کنونی ، ورزش یکی از راههای مؤثر تربیتی و اخلاقی بویژه برای جوانان است ، وسیله ای که روز به روز چهره ی علمی بیشتری پیدا می کند. ورزش همزاد بشر و همراه او در گذر روزها بوده است . برای ورزش آغاز ی نمی توان دانست زیرا بشر از آغاز آفرینش ، برای ماندن و زیستن نیاز به جنبش ماهیچه های خویش داشته و تا فرجام زندگی ، ورزش همسفر او خواهد ماند . در یک سخن ورزش پاکزاده نیاز زندگی بشر است که با چرخش گیتی به پختگی امروز رسیده است .

توصیه های فراوانی هم در راستای پرداختن به ورزش در کلام پیشوایان دین ملاحظه می شود از جمله پیامبر گرامی (ص) فرموده اند : «عَلِّمُوا أَبناءَ کُمُ السِّباحَهَ وَ الرِّمایََ » به فرزندانتان شنا و تیر اندازی را یاد بدهید

و همین طور در دعا معروف کمیل بن زیاد آمده است : «قَوِّ علی خدمتک جوارحی»

آیت الله خمینی نیز فرموده اند : اِن شاء الله ورزشکاران به همان صورتی که ورزش جسمی دارند ورزش روحی هم داشته باشند ، از قدیم ورزشکاران ایران به یاد خدا و علی (ع) بوده اند و این از برجستگیهای آنان بوده است

امروزه ورزش دیگر بازی و سرگرمی نیست ، بلکه ، ورزش پیشه ، تجارت و صنعت است . ورزش ، اکنون ، دارای ارزش و اهمیت فراوانی در جامعه است و دارای ابعاد گوناگون اقتصادی ، سیاسی ، اجتماعی و فردی است .

از بعد سیاسی چه در درون مرزها و چه برون مرزها ، ورزش دارای جایگاه والائی است . و پیروزی در میدان های ورزشی وسیله ی مفیدی برای تبلیغ و اثبات اعتبار ملی است و به همین جهت بودجه های کلان و نیروهای انسانی فراوان برای پیشرفت ورزش و توفیق در میدان ها صرف می شود . دولت های گوناگون با سرمایه گذاری در ورزش می کوشند ، اقتدار خویش را به جهانیان اثبات کنند . گاه ورزش صحنه کنشهای سیاسی دول متخاصم است . کناره گیری ورزشکاران ایرانی از رقابت با ورزشکاران اسرائیلی تبار نمونه ای از چنین کنشهایی است . انحراف افکار عمومی از مسائل جاری به وسیله تبلیغات گسترده در ورزش و استفاده ابزاری از ورزشکاران در جریان انتخابات از دیگر ابعاد اهمیت ورزش در سیاست است . ورزشکاران نمایندگان غرور ملی و ارزشهای مردم ملل خویش هستند . این اهمیت روز افزون باعث شده است که اندیشمندان حقوقی متمایل به تأسیس رشته ی خاصی با عنوان «حقوق ورزشی» شوند و شرط بندی بر روی پیش بینی نتیجه بازی ها و ترویج مدهای مو و خالکوبی ها از آثار و اهمیت ورزش در مسائل اجتماعی است . ورزش ابزار سلامت اجتماعی و سعادت نوع بشر می تواند نقش مؤثری در پیشگیری از ناهنجار اعتیاد و درمان آن دارد و دول با کفایت و مدبّر با سرمایه گذاری بر روی ورزش تکلیف خود را در برابر مردمان خود به انجام می رسانند .اهمیتی که ورزش در جهان کنونی دارد موجب گردیده است تا موضوع علوم گوناگون مانند : جامعه شناسی ، پزشکی ، مدیریت و… قرار گیرد . حقوق نیز همپای دیگر علوم به بررسی این پدیده اجتماعی پرداخته است . در کشور ما در زمینه حقوق ورزشی نو پا است و رویه ی قضایی ، چندان که باید به این پدیده ی مفید اجتماعی و مبارزه با خطر های ورزش نپرداخته است .


1- مجموعه کلمات قصار حضرت رسول اکرم (ص) ، مترجم : پاینده ، ابوالقاسم ، نهج الفصاح ، ص 413 .

2- قمی ، عباس ، مفاتیح الجنان ، فرازی از دعای کمیل ، ص 107 .

3- آیت ا… خمینی ، صحیفه ی امام ، 18/151 .

1- درباره ی « حقوق ورزشی » در بخش اول توضیح خواهیم داد .

بررسی مبانی فقهی و حقوقی امور ورزشی
فهرست اجمالی مطالب

مقدّمه : طرح فایل ……………………………………………………………………………………………………………………. 1

بخش اول : حقوق ورزشی در قوانین موضوعه ایران

فصل اول : حقوق ورزشی ………………………………………………………………………………………………………….. 12

گفتار اول : منابع حقوق ورزشی ………………………………………………………………………………………………….. 13

فصل دوم : حقوق ورزشی کیفری ……………………………………………………………………………………………….. 16

فصل سوم : حقوق ورزشی خصوصی …………………………………………………………………………………………… 24

بخش دوم : ورزش در فقه اسلامی

فصل اول : سوابق فقهی ورزش …………………………………………………………………………………………………… 33

فصل دوم : احکام فقهی مسابقه ها ……………………………………………………………………………………………….. 51

فصل سوم : سبق و رمای ……………………………………………………………………………………………………………. 54

فصل چهارم : مبانی فقهی بازی با شطرنج ……………………………………………………………………………………… 81

فصل پنجم : چهل حدیث در ورزش ………………………………………………………………………………………….. 102

پیوست ها …………………………………………………………………………………………………………………………….. 119

منابع و مآخذ …………………………………………………………………………………………………………………………. 124

چکیده انگلیسی ……………………………………………………………………………………………………………………… 136

(ج)

بررسی مبانی فقهی و حقوقی امور ورزشی
فهرست تفصیلی مطالب

مقدمه : طرح فایل ……………………………………………………………………………………………………………………. 1

بخش اول – حقوق ورزشی در قوانین موضوعه ایران

فصل اوّل : حقوق ورزشی …………………………………………………………………………………………………………. 12

گفتار اول : منابع حقوق ورزشی …………………………………………………………………………………………. 13

مبحث اول : قانون ………………………………………………………………………………………………………… 13

بند اول : قانون اساسی ……………………………………………………………………………………………… 14

مبحث دوم : قوانین عادی ………………………………………………………………………………………………. 15

مبحث سوم : عرف ورزشی ……………………………………………………………………………………………. 15

مبحث چهارم : آیین نامه ها ……………………………………………………………………………………………. 15

فصل دوم : حقوق ورزشی کیفری ………………………………………………………………………………………………. 16

گفتار نخست : مبانی نظری مسؤلیت کیفری ناشی از عملیات ورزشی ………………………………………… 16

مبحث اوّل : مسؤولیت مدیران ورزشی به معنای خاص ………………………………………………………… 18

مبحث دوم : مسئولیت داوران …………………………………………………………………………………………. 19

مبحث سوم : مسئولیت پزشک در عملیات ورزشی ……………………………………………………………… 22

مبحث چهارم : مسئولیت مدیران ورزشی و باشگاهها به جهت نقض ایمنی ورزشگاهها ………………. 23

فصل سوم : حقوق ورزشی خصوصی …………………………………………………………………………………………… 24

گفتار اول : مسئولیت مدنی ناشی از عملیات ورزشی ………………………………………………………………. 24

مبحث اول : رابطه ورزشکاران به هنگام بازیها ……………………………………………………………………. 25

مبحث دوم : رابطه ورزشکاران و برگزار کنندگان مسابقه ها با تماشاگران ……………………………….. 28 مبحث سوم : نقش رسانه ها در ورزش ……………………………………………………………………………… 30

(چ)

بخش دوم – ورزش در فقه اسلامی

فصل اول : ورزش در فقه اسلامی ………………………………………………………………………………………………… 33

گفتار اول : سوابق فقهی ورزش …………………………………………………………………………………………. 33

مبحث اول : خرید و فروش عکسهای ورزشکاران ………………………………………………………………. 40

مبحث دوم : نظر کردن خانم ها به فیلم های ورزشی …………………………………………………………… 40

مبحث سوم : شرکت زنان در ورزشگاه ها از نظر شرعی ………………………………………………………. 41

مبحث چهارم : اظهارنظرهای نامناسب در مورد حجاب و ورزش بانوان ………………………………….. 42

گفتار دوم : دوپینگ ………………………………………………………………………………………………………… 43

مبحث اول : جنبه ی اخلاقی دوپینگ ………………………………………………………………………………. 46

مبحث دوم : بیمه ورزشی ………………………………………………………………………………………………. 47

مبحث سوم : اسپانسر و تبلیغات ……………………………………………………………………………………….. 48

فصل دوم : احکام فقهی مسابقه ها ……………………………………………………………………………………………….. 51

مبحث اول : مسابقه برای تواناسازی …………………………………………………………………………………. 52

فصل سوم : سبق و رمای ……………………………………………………………………………………………………………. 54

گفتار اول : مسابقه های سرگرم کننده و تفریحی …………………………………………………………………… 58

مبحث اول : فرق عقد و وعده …………………………………………………………………………………………. 58

مبحث دوم : فایلی درباره ی حدیث لاسبق ……………………………………………………………………. 61

مبحث سوم : مسابقه با ابزار قمار ……………………………………………………………………………………… 70

گفتار اول : مفهوم قمار در اصطلاح فقها ……………………………………………………………………………… 71

مبحث اول : ادله ی حرمت قمار ……………………………………………………………………………………… 75

(ح)

بند اول : آیات ………………………………………………………………………………………………………. 75

بند دوم : روایات ……………………………………………………………………………………………………. 79

گفتار اول : شرط بندی در مسابقات ……………………………………………………………………………………. 80

فصل چهارم : مبانی فقهی بازی با شطرنج ……………………………………………………………………………………… 81

گفتار اول : مبانی حرمت بازی با شطرنج ……………………………………………………………………………… 83

گفتار دوم : مبانی حلیّت بازی با شطرنج ………………………………………………………………………………. 86

گفتار سوم : دیدگاه اهل سنّت درباره شطرنج ……………………………………………………………………….. 89

گفتار چهارم : نظر مراجع درباره ی بازی با شطرنج و پاسور …………………………………………………… 100

فصل پنجم : چهل حدیث در ورزش ………………………………………………………………………………………….. 102

جمع بندی و پیشنهاد ……………………………………………………………………………………………………………….. 116

پیوستها ………………………………………………………………………………………………………………………………….. 119

منابع و مآخذ …………………………………………………………………………………………………………………………. 124

چکیده انگلیسی ……………………………………………………………………………………………………………………… 136

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

تحقیق وعظ و موعظه

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 تحقیق وعظ و موعظه دارای 22 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد تحقیق وعظ و موعظه  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی ارائه میگردد

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي تحقیق وعظ و موعظه،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن تحقیق وعظ و موعظه :

وعظ و موعظه، در انقلاب افکار و دگرگون ساختن اندیشه های مردم آن اندازه تأثیرگذار است که خداوند متعال یکی از راه های دعوت به پروردگار و ابلاغ دین حق را برای حضرت محمد (ص)، موعظه حسنه قرار داده است و از آن زمان پیامبر (ص) خطابه هایی بسیار رسا و غرّا را در جمع افراد مکه و مدینه برای دعوت به اسلام بیان داشتند.

مواعظ رسول گرامی اسلام (ص) و استفاده از فن خطابه به منظور یک ابزار تربیتی تأثیرگذار، پس از آن حضرت نیز دنبال شد و در مدت زمان کوتاهی به اوج خود رسید. خطبه های معروف حضرت فاطمه(س) در مسجد مدینه و خطبه ها و مواعظ حضرت علی(ع) و دیگر ائمه معصومین که با بیانات مختلف به موعظه و نصیحت خلق می پرداختند نشان از سابقه وعظ در دین اسلام و ادامه راه آن حضرت در به کار بردن مواعظ حسنه برای ارشاد و هدایت دارد.

مجالس وعظ و خطابه صوفیان، مکانی بود که در آن شیخ و مریدان، صوفیان و غیرصوفیان یکدیگر را بیشتر از زمان های دیگر می دیدند و پیوند مستحکم تری با یکدیگر می یافتند در این مجالس پیر و مرشد، خطاب به مریدان خود و نیز مردم عادی سخن می گفت که اغلب سرشار از ذوق و حال بود و ایراد این گونه سخنرانی های صوفیانه، باعث می شد که برخی از حاضران مجالس به آیین تصوف و عرفان علاقه مند شوند و به جمع صوفیان بپیوندند.

از آنجا که هدف از این سلسله گفتارها بازداشتن مردم از انجام دادن کارهای ناشایست، و پرداختن به نیکی ها و متوجه کردن آنان به خداوند بود، این مجالس به انگیزه ارشاد و نصیحت، معرفت گفتن و وصیّت کردن برگزار می گردید.

مجالس ابوسعید ابی الخیر به انگیزه ارشاد و نصیحت مستمعان تشکیل می شد و محور اساسی تعالیم وی مبارزه با نفس و هواهای نفسانی و پرهیز از ریا و ریاکاری بود و مجالس مولانا جلال الدین علاوه بر ارشاد بیشتر به قصد معرفت و معانی گفتن برگزار می شد.

محل اصلی برگزاری مجالس ابوسعید را خانقاه و در مرتبه بعد مشهد مقدس(مشهد ابوسعید)

و مسجد می توان به شمار آورد و مولوی بیشتر مجالس را به سبب علاقه ای که به مدرسه خود داشت، در آنجا برگزار می کرد.

بیشترین مکان هایی که ابوسعید در آنجا به مجلس گویی می پرداخت، به ترتیب نیشابور، مهنه، طوس، مرو و سرخس بوده است و مولانا مجالس خود را در شهر قونیه برگزار می کرده است.

مجالس ابوسعید، هر روز صبح زود، بعد از طلوع آفتاب برگزار می گردید و از برنامه و ترتیب زمانی خاصی پیروی می کرد که شواهد قطعی درباره تشکیل مجالس وی در روزهای آدینه، دوشنبه و پنجشنبه در دست است؛ ولی برگزاری مجالس مولانا از نظم زمانی خاصی پیروی نمی کرده و ظاهراً طبق حالات درونی وی و یا بنا به درخواست مریدان تشکیل می شده است و تنها در یک مورد به برگزاری مجالس وی در روز آدینه اشاره گردیده است.

ابوسعید و مولانا هر دو به عنوان سخنران مقیم، هم در محل اقامت خود مجلس می گفتند و هم بنا به دعوت مریدان و هواداران راستین خود، در محل و مکانی غیر از محل و مکان دائمی به مجلس گویی می پرداختند؛ با این تفاوت که ابوسعید برای مجلس گویی به شهرهای دیگر هم مسافرت می کرد، ولی مولانا تنها در قونیه به معرفت گویی می پرداخت؛ اما محل برگزاری مجالس خود را بنا بر حالات درونی و استدعای برخی مریدان، گه گاه تغییر می داد.

در مورد هیأت ظاهری ابوسعید ابی الخیر و مولوی در حین مجلس گفتن اشاره چندانی نشده است تنها در یک جا، اشاره شده که ابوسعید در مجلسی جامه سرخ رنگ پوشیده و دستاری سفید در سر بسته است و مولانا هنگامی که مجالس وعظ و تذکیر برگزار می کرد دستار دانشمندانه (فقیهانه) بر سر می گذاشت و بنابر سنت علمای راستین ردای فراخ آستین می پوشید.

ابوسعید در حین مجلس گفتن، بیشتر بر تخت می نشست و در برخی اوقات بر منبر می رفت و یا اگر در خانقاهی مدعو بود برای او «کرسی جامه» می نهادند ولی مولانا همیشه روی منبر به معرفت گویی می پرداخت. ابوسعید و مولانا هر دو در حالت نشسته به وعظ می پرداختند و در بعضی حکایات روایت شده که ابوسعید بر تخت نشسته و همچون سلاطین برچهار بالش تکیه داده است و مجلسی از مولانا در حالت ایستاده نیز نقل گردیده است.

22 صفحه فایل Word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

بررسی منابع شناخت آموزه آزادی در مبانی دینی

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 بررسی منابع شناخت آموزه آزادی در مبانی دینی دارای 48 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد بررسی منابع شناخت آموزه آزادی در مبانی دینی  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی ارائه میگردد

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي بررسی منابع شناخت آموزه آزادی در مبانی دینی،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن بررسی منابع شناخت آموزه آزادی در مبانی دینی :

دانلود بررسی منابع شناخت آموزه آزادی در مبانی دینی

جدید ترین منابع برای دانشجویان ارشد انسانی

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

روش تحقیق بررسی پایبندی دانشجویان دانشگاه آزاد به دین

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 روش تحقیق بررسی پایبندی دانشجویان دانشگاه آزاد به دین دارای 110 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد روش تحقیق بررسی پایبندی دانشجویان دانشگاه آزاد به دین  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی ارائه میگردد

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي روش تحقیق بررسی پایبندی دانشجویان دانشگاه آزاد به دین،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن روش تحقیق بررسی پایبندی دانشجویان دانشگاه آزاد به دین :

روش تحقیق بررسی پایبندی دانشجویان دانشگاه آزاد به دین
فهرست مطالب

عنوان صفحه

فصل اول: كلیات تحقیق

طرح مساله …………………………………………………………………………………………

ضرورت و اهمیت مساله ……………………………………………………………………..

اهداف تحقیق ……………………………………………………………………………………..

فرضیات تحقیق…………………………………………………………………………………..

سوالات تحقیق…………………………………………………………………………………….

فصل دوم : پیشینه تحقیق

بررسی آثار و پژوهشهای انجام شده ………………………………………………….

فصل سوم: ادبیات موضوع

تعاریف مفاهیم و متغیرهای اساسی تحقیق……………………………………………

چهارچوب فكری تحقیق وارائه نظریات مرتبط با موضوع تحقیق ……………

فصل چهارم : روش تحقیق

تعریف جامعه آماری و حجم نمونه……………………………………………………….

روش گردآوری اطلاعات………………………………………………………………………

فصل پنجم : خلاصه نتایج

تجزیه و تحلیل یافته ها ……………………………………………………………………….

نتیجه گیری ………………………………………………………………………………………..

پیشنهادات ………………………………………………………………………………………….

محدودیتهای تحقیق……………………………………………………………………………..

پرسشنامه ………………………………………………………………………………………….

روش تحقیق بررسی پایبندی دانشجویان دانشگاه آزاد به دین
فهرست منابع ……………………………………………………………………………………..

مقدمه

درادوار مختلف تاریخ بشری یكی از مولفه های مهم حیات اجتماعی انسان ها دین بوده است . كمتر جامعه ای را سراغ داریم كه دین با اشكال و تعاریف مختلف در هویت فردی و اجتماعی آن سهم وافری نداشته باشد. دین نه تنها از زندگی انسان امروزی كنار نرفته بلكه همچنان یكی از اركان مهم اجتماعات بشری باقی مانده است. به طوریكه تعمیق تداوم حیات دینی از یك سو گرایش فطری و ذاتی انسان عصر كنونی از سوی دیگر موجب شده دین و گرایشات دینی در زمره مهمترین دغدغه های عصر كنونی باشد.

بازگشت جهانی اندیشه های دینی و جنبش های اجتماعی یكی از غیر منتظره ترین رویدادهایی است كه قرن حاضر با آن مواجه است. امری كه ظهور و بروز دیدگاهها و موانع مختلف در این حوزه را به دنبال داشته است این امر برای جوامع دینی همچون جامعه ما اگر چه فاكتور بسیار مثبتی قلمداد می شود تلاشهای بسیاری را نیز در این حوزه به یاری می طلبد چرا كه حفظ و صیانت از روشهای دینی – اسلامی و دفاع از حقانیت این شریعت آسمانی مسئولیت تك تك آحاد جامعه را خاطرنشان ساخته و وظایف خطیر برنامه میزان نظام را یادآور میشود.

بیان مساله

رشد فزاینده هنجارها و ارزشهای غیر دینی وگاها ضددینی در كنار بی تفاوتی رو به گسترش جامعه در خصوص باورهای مذهبی از جدی ترین مسائلی است كه در حال حاضر جامعه ما را با چالشهای جدی مواجه ساخته است. آمیختگی انگاره های دینی –مذهبی با ارزشها وهنجارهایی كه ماهیتا محتوای دینی نداشته و از عوامگرایی صرف ناشی می شود ، باعث شده حقیقت دین بر اغلب اعضاء جامعه پوشیده مانده و بستر مساعدی را در جهت دین گریزی ودین ستیزی از سوی برخی اعضاء جامعه و بویژه تحصیل كردگان فراهم آورد بطوریكه برای پاره ای از افراد جامعه این تصور قالبی را ایجاد كرده كه دین ودانش در تعامل با هم بوده و قابل تلفیق نمی باشند. این مسائل درمحیط های آموزشی بویژه دانشگاه بیش از هر فضای دیگری نمودیافته است به گونه ای كه با گذرزمان شاهد كمرنگ شدن پایبندی دانشجویان به دین و سستی در اعتقادات مذهبی آنها هستیم . این امر در كنار اهمیت نقش سرنوشت ساز قشر تحصیل كرده جامعه درآینده كشورو چشم داشتها و مطالبات روزافزون جامعه از آنان برای پیشبرد اهداف جامعه در عرصه های گوناگون بویژه در بعد فرهنگی – كه مذهب از زیر ساختهای اساسی آن است ، بیشتر نمود می یابد

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

اساس زكات در حكومت اسلامی

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 اساس زكات در حكومت اسلامی دارای 38 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد اساس زكات در حكومت اسلامی  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی ارائه میگردد

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي اساس زكات در حكومت اسلامی،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن اساس زكات در حكومت اسلامی :

زكات در حكومت اسلامی

اساساً اصل زكات یك امر تشریعی است؛ اما موارد و متعلقات آن و بلكه منابع حد نصاب و مقدار آن از اموری است كه در هر زمان مربوط به امام و ولی امر است كه هرگونه صلاح بداند، تعیین كند. پس طبق این برداشت، منابع زكات و سایر شرایط در هر زمانی دچار نوسان است. آنچه در پی می آید، یكی از جدیدترین آثار حضرت آیت الله موسوی بجنوردی است كه از نظر خوانندگان گرامی می گذرد.

زكات همچون نماز پیوسته جزء فرایض مهم به شمار می رفته است. همان گونه كه انبیای الهی وظیفه داشتند مردم را به اقامه نماز دعوت كنند،سخن می گوید، به اقامه صلات و ایتای زكات، آن هم مقارن با یكدیگر اشاره می كند.1 خداوند درباره حضرت اسماعیل(ع) می فرماید: <و اذكُر فی الكتاب اسماعیل انهُ كان صادق الوعد و كان رسُولاً نبیّاً و كان یأمُرُ اهلهُ بالصلوه و الزّكاه و كان عند ربّه مرضیّاً> (مریم، 54، 55). همان طور كه ملاحظه می شود، ایتای زكات نه تنها متوجه خود آن حضرت، بلكه به عنوان یك تشریع الهی برای عموم افراد و اهل و قوم ایشان نیز بوده است. در جای دیگر وقتی به میثاق با بنی اسرائیل می پردازد، عنوان می كند: <و اذ اخذنا میثاق بنی اسرائیل … و اقیمُوا الصلوه و اتُوا الزّكوه` > (بقره، 83) از زبان حضرت مسیح(ع) نیز در گهواره می فرماید: <و اوصانی بالصلوه و الزّكوه مادُمتُ حیّاً…> (مریم، 31)؛ یعنی از نماز و زكات به عنوان دو فریضه ثابت و تغییرناپذیر مادام كه آن حضرت زنده است، یاد می كند. یا آنجا كه درباره اهل كتاب می گوید: <و ما امرُوا الّا لیعبُدُوا الله مُخلصین لهُ الدّین حُنفاء، و یُقیموُا الصّلوه و یُؤتُوا الزّكوه و ذلك دینُ القیمه…> (بینه، 5) درواقع وجود نماز و زكات را از جمله شروط دین می شمارد. بدین ترتیب معلوم می شود كه جاودانگی زكات به اندازه نماز است یعنی به قدمت تاریخ ادیان الهی از اولین تا آخرین. باید اذعان كرد كه نماز و زكات از مشخصات دین حنیف است كه خود فصل مشترك جمیع ادیان سماوی و حنفای مرسل می باشد. واژه زكات در قرآن از نظر لفظی و معنایی متجاوز از یكصد مرتبه تكرار شده است. در این میان واژه زكات به صورت معرفه 30 بار آمده كه 27 بار آن مقارن با كلمه صلات و حتی در یك آیه آورده شده است. از همین رو زكات به عنوان ركن دین مبین اسلام شناخته شده است و اساساً سنت قرآن است كه این دو را مقارن همدیگر عنوان می كند. بر همین مبنا ابوبكر گفت: <لا افرق بین شیئین جمعها الله”: بین آن دو چیزی كه خداوند آنها (نماز و زكات) را با یكدیگر مقارن كرده است، فاصله نمی اندازم. حال به نمونه هایی دیگر از این آیات اشاره می شود.

1- <تلك آیاتُ القُرآن و كتابٍ مُبینٍ هُدیً و بُشری للمؤمنین الّذین یُقیموُن الصّلوه و یؤُتوُن الزكوه`> (نمل، 3-1) در اینجا زكات به عنوان شرط ایمان و قرین و عدل نماز مطرح شده است.
2- <و اقیمُوا الصّلوه و آتُو الزّكوه و اقرضُوا الله قرضاً حُسناً> (مزمل، 20).

3- <فان تابُوا و اقامُوا الصّلوه و آتُوا الزّكوه فاخوانُكُم فی الدّین> (توبه، 11) در این آیه توبه، نماز و زكات، شروط ورود به دین اسلام معرفی شده اند.

تشریع زكات در دین مبین اسلام در اولین آیات الهام شده به مهبط وحی آمده است. مثل آیه فوق الذكر از سوره مزمّل و نیز آیه 6 و7 از سوره فصلت كه می گوید: <و ویل للمُشركین الذّین لایُؤتُون الزّكوه و هُم بالاخره هُم كافروُن>، كه درواقع ندادن زكات را شرط شرك و كفر دانسته است. هرچند در اجرای این دستور گرانبهای اسلامی تا سال هشتم یا نهم مماطله شد یا حتی پس از نزول آیه شریفه: <خُذ من اموالُهُم صدقه> كه دستور صریح قرآن در اخذ زكات می باشد. رسول اكرم(ص) تا یكسال در امر جبایه و جمع آوری زكات امهال كردند، <حتی حال علیهم الحول> و در پایان سال عاملان زكات را برای جمع آوری و اخذ زكات اعزام نمودند. البته قول مشهور آن است كه زكات در مدینه تشریع شده است و آیات مكی مشعر به زكات را از نوع زكات نفس تفسیر و تأویل كرده اند. برخی اقتران زكات به ایتاء را بر زكات مال تفسیر نموده اند، چون ایتاء به معنای اعطا می باشد، لذا دلالت بر مال می كند.

اما گفته اند كه زكات در آیات مكی به صورت مطلق و مستقل از حدود، قیود، نصاب و مقادیر و نیز جبایه و جمع آوری می باشد و زكات با تعیین نصاب، برنامه جمع آوری و اخذ آن در سال دوم هجری قمری و در مدینه واجب شده است زیرا در مدینه بود كه جماعت مسلمانان توانستند كیان مستقل و حكومت داشته باشند.

سپس تكالیف و احكام اسلامی و از جمله زكات صورت جدیدی به خود گرفت و از حالت مطلق و عمومیت خود خارج و به شكل قوانین الزامی و اجرایی و عینی تبیین شد. در تأیید این قول گاه اظهار می شود كه آیات مكی به صورت وصفی یا اخباری است همچون: <الذین یؤُتوُن الزكوه…> یا <ایتاء الزكوه و…> اما در آیات مدنی به صورت امر و دستور صریح آمده است مثل: <اقیموا الصلوه و آتُوا الزكوه`>.

در اهمیت زكات همین بس كه از جمله فصول ممیز شرك و اسلام و مرز بین كفر و ایمان معرفی شده است: <فان تابُوا و اقامُوا الصلاه و آتُوا الزكوه فاخوانكُم فی الدین> كه ایتای زكات را شرط ورود به دین و جماعت مسلمانان دانسته یا در آیه: <ویل للمُشركین الذین لایؤُتوُن الزكوه`> ندادن زكات را شرط كفر و شرك قلمداد كرده و از اولین علامات آن شمرده است. همچنین می بینیم كه در قرآن دستور اجتناب و دست كشیدن از قتال با مشركان منوط به تحقق سه شرط است كه سومین آن ایتای زكات می باشد: <فاذا انسلخ الاشهُرُ الحُرُمُ فاقتُلُوا المشركین حیثُ وجدتُموُهُم و خُذُوهُم و احصُروُهُم واقعُدوُا لهُم كُلّ مرصدٍ فان تابُوا و اقامُوا الصّلوه و آتُوا الزّكوه فخلُّوا سبیلُهُم انّ الله غفُور رحیم > (توبه، 5). بدین ترتیب سه شرط: توبه از شرك، اقامه نماز و ایتای زكات، می تواند موجبات كف مسلمانان از قتال با مشركان را فراهم سازد. درواقع تقارن همیشگی بین نماز و زكات در آیات كریمه قرآن، خود دلالت بر اهمیت و جایگاه پرمنزلت و اساسی آن داشته و به عنوان اصل و ركن دین و احكام اسلامی مشخص شده است. در روایات بسیاری نیز آمده است كه زكات از اركان خمسه اسلامی است و اساس اسلام بر آن استوار می باشد، همچون روایاتی كه بیان می دارند: <بنی الاسلام علی خمس، علی الصلوه و الزكوه` و الصوم و الحج و الولایه`>. در آیاتی از قرآن كریم، پیامبر(ص) به جهاد با كسانی دعوت می شود كه حاضر به پرداخت زكات نیستند. همچنین در قصص و روایات متعدد، پیامبر(ص) پس از امتناع قوم یا قبیله ای از ایتای زكات، دستور آماده شدن لشكر وتجهیز قوا برای جنگ را صادر فرمودند. در زیر بعضی از این موارد آورده می شود كه در كتابهای معتبر تاریخ و سیره رسول الله(ص) نمونه های مشابه آنها قابل پیگیری است:

1- <بعث رسول الله(ص) بشر بن سفیان و … علی الصدقات> (ابن هشام، ج 4، ص224). پیامبر گرامی اسلامی(ص) بشر بن سفیان را برای اخذ صدقات بنی كعب از قبیله خزاعه فرستادند. بشر به جانب ایشان آمد در حالی كه در نواحی آنان عمر بن جندب منزل گرفته بود. پس بنی خزاعه گوسفندان و سایر حیوانات خود را برای پرداخت زكات جمع آوری كردند. لكن بنی تمیم آن را زشت و منكر شمردند. لذا كمانهای خود را كشیده و شمشیرهای خود را برهنه نموده آماده قتال شدند. به ناچار مأمور زكات به حضور پیامبر(ص) آمد. رسول خدا فرمودند: <من لهولاء القوم؟> (چه كسی داوطلب جنگ با این گروه است؟) آنگاه عیینه بن بدر فزاری به جنگ ایشان داوطلب شد. رسول الله او را با پنجاه سوار فرستادند. پس رفتار رسول خدا با كسانی كه از پرداخت زكات خودداری می كردند، مانند رفتار با كفار و مشركان بود و قتل آنان و اسیری زن و فرزندان ایشان را جایز و لازم می دانستند. اساساً رسول الله(ص) در نامه هایی كه به روسای قبایل می فرستادند در مورد زكات آنان را در صورت تمرد به غزا و جنگ تهدید می كردند.

2- نامه رسول الله(ص) به اهل عمان <من محمد رسول الله الی اهل عمان، اما بعد فاقروا بشهاده ان لا اله الاالله و النبی رسول الله و اتو الزكوه و احضرو المساجد و الا غزوتكم> (هیربد 1352، 85) كه در این نامه هم آمده است كه اگر زكات ندهید، با شماخواهیم جنگید.

3 – اخذ زكات از قبیله بنی المصطلق یكی دیگر از شواهد تاریخی این مدعاست كه در سیره رسول الله است. در اثر اشتباه كاری ولید كه گفته بود مسلمانان از پرداخت زكات خودداری كرده اند، رسول الله تصمیم به جنگ و كارزار علیه آن قبیله را گرفتند. اما نزول آیه مباركه: <و ان جائكم فاسق بنبأ…> (هیربد 1352، 86) مانع وقوع جنگ شد.

4- به ابوبكر گفتند از آنان كه زكات نمی دهند اما نماز می گزارند، در گذر. ابوبكر گفت: <و الله لاافرق بین شیئین جمع الله بینها. و الله لو منعوا عاقلاً مما فرض الله و رسول لقاتلتهم علیه.> (هیربد 1352، 87) به خدا بین دو چیزی كه خدا آن دو را با هم جمع كرده است اشاره به آیاتی كه در آن اقامه نماز و ایتای زكات مقارن یكدیگر آمده اند جدایی نمی اندازم. به خدا اگر زانوبند شتری را از آنچه خدا و رسول فرض كرده اند، ندهند، هر آینه با ایشان قتال خواهم كرد. اساساً زكات از همان ابتدا توسط مأموران پیامبر(ص) و خلفای صدر اسلام جمع آوری می شده است، جز در زمان عثمان كه به نقل از سیوطی در الاوائل آمده است: <اول من فوض الی الناس اخراج زكوتهم عثمان بن عفّان> (هیربد 1352، 87) یعنی اولین كسی كه اخراج زكات را به خود صاحبان اموال زكوی تفویض و واگذار نمود و به صورت اجباری و با ارسال مأمور، زكات را جمع آوری نكرد عثمان بن عفان بود. علامه حلی در كتاب منتهی المطلب می گوید: <قال الشیخ و یجب علی الامام ان یبعث ساعیاً فی كل عام لجبابه الصدقات لان النبی(ص) كان یبعثهم فی كل عام و متابعته واجبه> وی همچنین می گوید: <و ما ذكره الشیخ جید> (بی تا، ذیل مبحث زكات).

احادیث بسیاری بر عدم اعطای زكات بر غیرشیعه و سلاطین جور مثل بنی امیه و عباس تأكید دارند كه فرار از اعطای زكات شاید ریشه در همین اجتنابها داشته باشد و گرنه روایات صریحی داریم كه اجباری بودن اخذ زكات را نشان می دهد مثل روایتی از حضرت علی(ع) كه می فرماید: <یجبر الامام <الناس> علی اخذ الزكوه من اموالهم لان الله یقول: خذ من اموالهم صدقه>. (علامه مجلسی 1403 ج 96، 86) بنابراین همان طور كه از تاریخ، سیره و روایات برمی آید، ایتای زكات اساساً فرض اجباری است كه می توان نسبت به افرادی كه از پرداخت آن امتناع می ورزند، متوسل به زور، قانون و حتی قتال شد.

موارد وجوب زكات

بنابر نظر مشهور بین فقیهان شیعه زكات بر نُه چیز واجب است:

در حیوانات: گوسفند، شتر و گاو. در هر یك از دامهای سه گانه نصاب جداگانه ای است. گوسفند پنج نصاب، گاو دو نصاب و شتر 12 نصاب دارد. اینها اگر در بیابان بچرند و همه سال رها باشند و به كار گرفته نشوند و در تمام سال در ملك مالك باشند، صاحبان آنها، باید شماری از آنها را از باب زكات پرداخت كنند.

در نقدینگی: طلا و نقره. در پولهای از جنس طلا و نقره سكه خورده اگر به نصاب لازم كه در طلا، نصاب نخست آن بیست و نصاب دوم آن چهار مثقال و در نقره نصاب نخست آن، 105 و نصاب دوم آن 21 مثقال است، برسند.

از سوی دیگر، <نقدین> به اعتبار اینكه وسیله پرداخت قیمت در معاملات و سكه رایج بود، در شریعت اسلام موضوع حكم وجوب زكات شده است و با استناد به برخی روایات چنین می نماید كه هدف از وجوب زكات، در حالی كه نقدین در آخر سال به حد نصاب معین برسد، مبارزه با فقر است. به گونه ای كه اگر مقدار زكات برای رفع فقر كافی نبود، بشود (با نصاب بالاتر) مبلغ معین زكات را اضافه كرد. در قانون اسلامی، به استناد روایات و اجماع فقها، وجوب پرداخت زكات نقدین، مشروط به شرایط معینی است. از جمله آنكه باید نقدین، مسكوك و جاری در معاملات باشد و یك سال بر آن بگذرد و حد نصاب خاص داشته باشد. اما خود طلا و نقره، از آن جهت كه طلا و نقره است، زكات ندارد. بنابراین، چون مسكوك و رایج بودن برای معامله شرط است پس اگر طلا و نقره مسكوك به دلیل ضرب جدید یا تغییر شكل آن از بازار معامله خارج شد یا شخص، طلا و نقره مسكوك را ذوب كرد یا آن را تبدیل به زیور كرد، دیگر زكات ندارد. پس همان گونه كه در روایات تصریح شده وجوب زكات به این دلیل است كه طلا و نقره وسیله معامله است بنابراین، طلا و نقره مسكوك كه به شكل شمش یا دستبند یا گوشواره یا زیورآلات دیگر باشد یا اگر مسكوك از رواج افتاده باشد یا ذوب شده باشد، زكات ندارد. پس پرداخت زكات منحصر به درهم و دینار می باشد كه وسیله داد و ستد و قراردادها است.

از آن رو كه درهم و دینار وسیله پرداخت قیمت كالا در معاملات است، معیار وجوب زكات نیز می باشد. بنابراین، وقتی طلا و نقره به پول تبدیل شد چه فلز چه كاغذ چون نمودار قدرت خرید و برطرف كننده نیازهای ضروری است و چون با تكیه به روایات، دلیل وجوب زكات مبارزه با فقر است همه اینها موجب می شود كه بگوییم در مورد اوراق مالی (بهادار) نیز در صورت رعایت شرایط لازم برای وجوب زكات نقدین یعنی گذشت یك سال و نصاب معین، زكات واجب است. زیرا در مورد نقدین الزام به پرداخت زكات به این علت بود كه نقدین وسیله معامله و مظهر قدرت خرید بود و همان گونه كه در روایات به صراحت آمده است، اگر معامله با نقدین صورت نگرفت مانند زیور آلات زكات بر آن واجب نیست.

نكته مهم دیگر آنكه طلا و نقره ای كه در معاملات به عنوان بهای كالا به كار رفته است، طلا و نقره خالص نیست و مقدار معینی ناخالصی دارد. به همین جهت، نمی توان طلا و نقره را به اشكال مختلف از جمله به صورت درهم و دینار درآورد. اینكه داخلیها و ناخالصیها باید به چه نسبتی باشد، در وجوب پرداخت زكات مهم نیست. بلكه معیار وجوب پرداخت زكات صرفاً به رسمیت شناختن این دو، یعنی درهم و دینار جهت پرداختن به عنوان نقد رایج، میان اهالی شهر و عرف مردم بوده است. بنابراین، آنچه در روایات مربوط به زكات نقدین مهم است اینكه اینها به اعتبار سكه مورد معامله در عرف مردم رایج است و از این رو، خود فلز طلا و نقره در پرداخت وجوب زكات فقط به دلیل قدرت خریدی است كه داشته اند و وسیله پرداخت بوده اند. البته تعدادی از روایات با مبنای گذشته مغایر است. زیرا الزام به دفع زكات را منحصر به مقدار طلا و نقره خالصی می دانند كه در مسكوكات رایج در معاملات وجود دارد.

با آنچه گذشت چون در حال حاضر، اوراق مالی به جای سكه های رایج در آن دوران، مظهر قدرت خرید و وسیله برآوردن نیازهای ضروری است، پس دلایل وجوب زكات با همان شرایطی كه در روایات آمده متوجه اوراق مالی نیز می شود و از این رو باید حد نصابی را كه در عصر تشریع اسلامی برای وجوب زكات وجود داشت، با اوراق مالی محاسبه كرده و پس از گذشت یك سال زكات آن را بپردازند (موسوی بجنوردی، 1380، ج1).

در غلات چهارگانه، اگر پس از خشك شدن، به نصاب لازم: 288 من تبریز و 45 مثقال كم، برابر با 207/847 كیلوگرم برسد، قانون زكات آنها را در برمی گیرد و صاحبان آنها در هنگام وجوب زكات، كه در گندم و جو، وقت بستن دانه، در خرما هنگام زرد، یا قرمز شدن و در كشمش هنگام بستن دانه های انگور است، باید زكات آنها را پس از كسر هزینه بپردازد.

زكات غلات چهارگانه، آبیاری شده از باران، یا رودخانه و به وسیله دلو، یا موتور و … است كه پس از جمع آوری محصول و كسر هزینه ها باید پرداخت گردد.

از فقهای اهل سنّت، غیر از ابن حزم اندلسی، كه كشمش را از قانون زكات بیرون می داند، بر وجوب زكات در چیزهای نه گانه، اتفاق نظر دارند. صرفنظر از ناهماهنگی اندكی كه در پاره ای شرایط وجوب هر یك و اندازه نصاب آنها وجود دارد وجوب زكات را در آنها مسلّم می دانند (علامه حلی منتهی المطلب ج 1، 473؛ علامه حلی تذكره الفقها ج 1، 205؛ شیخ طوسی خلاف ج 2، 61-51؛ شیخ طوسی مبسوط ج 1، 190؛ سید مرتضی جوامع الفقهیه، 240؛ شیخ مفید المقنعه، 234؛ شیخ انصاری كتاب الزكاه ج 10، 128؛ علامه حلی مختلف الشیعه ج 3، 72-71).
از عبارت محقق و دیگران استفاده می شود در میان علمای شیعه، ابن جنید اسكافی، وجوب زكات را تنها در موارد نه گانه نمی داند بلكه در ذرت، عدس، كنجد، برنج و… نیز واجب می داند. ابن جنید، زكات زیتون و روغن آن را اگر از زمینهای عشریه به دست آمده باشند، واجب دانسته است.

ابن جنید می گوید: در زمینهای عشری، زكات آنچه داخل پیمانه شود از: گندم، جو، كنجد، برنج، ارزن، ذرت، عدس، جوترش و دیگر دانه ها و از خرما و كشمش گرفته می شود.
ابن جنید، زكات را در عسلی كه از زمینهای عشری به دست می آید، واجب می داند. از این عبارات استفاده می شود كه ابن جنید اسكافی، زكات را تنها در چیزهای نُه گانه نمی داند.
غیر از ابن جنید، گویا یونس بن عبدالرحمان، از راویان و فقیهان بزرگ و از اصحاب امام كاظم و امام رضا(ع) (رجال نجاشی ج 2، 42 ش 1209) چنین نظری داشته است. وی بر این نظر بوده كه ویژه بودن زكات در نُه چیز مربوط به صدر اسلام بوده و چیزهای دیگری پس از آن توسط پیامبر(ص) و امامان(ع) بدان افزوده شده است. وی می گوید:

معنای سخن پیامبر كه فرموده: <ان الزكاه فی تسعه اشیاء و عفا عما سوی ذلك> آن است كه واجب بودن زكات در نُه چیز در آغاز نبوت بوده است و همان گونه كه نماز در آغاز دو ركعت بود و سپس پیامبر(ص) بر آن هفت ركعت افزود، زكات نیز را در آغاز بر نُه چیز واجب فرمود و سپس بر همه دانه ها قرار داد.

از ظاهر عبارت یونس بن عبدالرحمان برمی آید كه وی خواسته بین روایاتی كه زكات را فقط در نُه چیز واجب می دانند و روایاتی كه زكات را فراتر از نُه چیز واجب می دانند، جمع كند. از این رو، آن را توجیه كرده است.

نعمان بن ابی عبدالله فقیه و قاضی القضاه حكومت فاطمیان، در نیمه دوم قرن چهارم (تهرانی، 324) نیز بر این نظر بوده كه زكات، غیر از موارد نه گانه را هم دربرمی گیرد.

وی در توضیح این حدیث از پیامبر اكرم(ص): <و ما سقت السماء و الانهار ففیه العشر> می نویسد:

<هذا حدیث اثبته الخاص و العام عن رسول الله(ص) (نعمان بن محمد ج 1، 265) و فیه ابین البیان علی انّ الزكاه تجب فی كل ما انبتت الارض، اذ لم یستثنی رسول الله(ص) من ذلك شیئاً دون شیء و روینا عن اهل البیت(ع) من طرق كثیره و باسناد العامه عن رسول الله(ص). این سخن پیامبر(ص) را همگان، شیعه و سنی، قبول كرده اند. در این سخن به روشنترین بیان، وجوب زكات بر هر آنچه از زمین می روید، بیان شده، زیرا پیامبراكرم(ص) از آن چیزی را جدا نفرموده است. وی فقیه دربار فاطمیان بوده و به باور برخی، از افكار احمد بن حنبل تأثیر پذیرفته است، از این روی، بیشتر فقهای ما به نظریات وی توجه چندانی نكرده اند.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

تحقیق بررسی یكی از صفات پسندیده اخلاقی جوانمردی

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 تحقیق بررسی یكی از صفات پسندیده اخلاقی جوانمردی دارای 25 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد تحقیق بررسی یكی از صفات پسندیده اخلاقی جوانمردی  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی ارائه میگردد

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي تحقیق بررسی یكی از صفات پسندیده اخلاقی جوانمردی،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن تحقیق بررسی یكی از صفات پسندیده اخلاقی جوانمردی :

*تحقیق بررسی یكی از صفات پسندیده اخلاقی جوانمردی*

بخش اول

تعریف لغوی و مفهومی جوانمردی:

معنا و مفهوم عیار (جوانمرد )از دید فرهنگ نگاران و شاعران

در این مورد می توان گفت كه واژه عیار با وجود آنكه (ع) عربی دارد ،گمان می رود كه اصل آن از لغت (ایار ) پهلوی آمده باشد . این كلمه را در بعضی كتابها به شكل (ادیوار) و «ایار» به تشدید نیز نوشته اند كه بعدها به «ایار» تبدیل گردیده و در زبان دری «یار» به حذف الف گفته اند و آنگاه كه عرب ها به درون این آیین و مسلك مردمی داخل شدند ،این كلمه را معرب ساخته و واژه «ادیوار» را به عیار تبدیل كرده اند.

دانشمند شناخته شده ایران دكتر معین در جلد چهارم برهان قاطع آنجا كه درباره كلمه عیار بحث می كند در این مورد نوشته است كه :« كلمه عیار معرب مصنوعی (یار) است كه معنی جوانمرد را می دهد و تازی ها جوانمردی را فتوت و جوانمرد را فتی می گویند.»

ملك الشعرای بهار نیز در سبك شناسی نوشته است كه عیار كلمه عربی نیست و اصل آن «ادیوار» زمینه تاریخی دارد و عیاران سابق مانند احزاب امروزی ،دارای سازمانهایی بوده اند با اهداف و مرام های مشخص اجتماعی ،اخلاقی و سیاسی كه در شهرهای بزرگ خراسان تشكیلات منظم و حمایت از مظلومان بوده است كه جمعیت فتیان یا حزب فتوت در واقع نوع اصلاح شده این سازمان عیاری است .

واژه عیار در زمانه های مختلف آن هم در معاملات اجتماعی به معناهای گوناگون به كار می رفته است .

آنانی كه قدرتمند ،ظالم و ستمگر بودند ،همیشه مورد خشم و نفرت عیاران و جوانمردان قرار می گرفتند و به همین دلیل است كه از نگاه ثروتمندان ،عیاران مردمی بودند دزد و دغل . اما شخصیت عیاران از نگاه مردم ناتوان و تهیدست از روی قدردانی ،دیده می شود و عیاران همیشه پشتیبان ستمدیدگان و بیچارگان بودند . از دید این مردم عیاران جمعیتی بودند كه به درد شان رسیدگی كرده و دست ظالمان و ستمگران را از سرشان كوتاه می ساختند.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

تحقیق عرفان در افق اندیشه استاد شهید مرتضی مطهری(ره)

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 تحقیق عرفان در افق اندیشه استاد شهید مرتضی مطهری(ره) دارای 25 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد تحقیق عرفان در افق اندیشه استاد شهید مرتضی مطهری(ره)  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی ارائه میگردد

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي تحقیق عرفان در افق اندیشه استاد شهید مرتضی مطهری(ره)،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن تحقیق عرفان در افق اندیشه استاد شهید مرتضی مطهری(ره) :

چكیده‏
در این مقاله بر آن شده‏ایم تا «عرفان» را از دیدگاه استاد شهید مطهری بررسی كرده، به تبیین نگرش‏ها وگرایش‏های عرفانی او بپردازیم؛ چه این‏كه استاد، عرفان را از نوع شناخت شهودی و مبتنی بر سیر و سلوك عملی‏ دانسته تا انسانِ عارفِ سالك، از مرحله «فهمیدن» به منزل «رسیدن و دیدن» تكامل یافته، به مقام توحید درمراتب گوناگون نائل شود كه عرفان را با توحید ناب و انسان كامل نسبتی تام و تمام خواهد بود و در این جهت برخی‏ازاصول عرفانی از وحدت شخصی وجود، سلوك و شهود، ریاضت و عشق و محبّت بررسی شده و استاد، مقوله«وحدت وجود» را در مقام تصوّر و تصدیق از نوع سهل و ممتنع دانسته، معتقد است: بسیار اندكند كسانی كه به‏حقیقت معنا و ماهیت آن‏ می‏پردازند.

به اعتقاد استاد، عرفان با تصوّف فرق دارد و اوّلی را مقوله‏ای فرهنگی و دومی را اجتماعی می‏داند و به‏شدّت برنظریه اصالت، استقلال و غنای عرفان اسلامی و زایش و رشد و بالندگی عرفان اسلامی از دامن فرهنگ و آموزه‏های‏ قرآنی ـ روایی تأكید دارد و نظریه بیگانه بودن عرفان با آموزه‏های اسلامی یا التقاطی و تلفیقی بودن عرفان اسلامی با عرفان‏های هندویی، مسیحی و… را نقد كرده، نمی‏پذیرد؛ اگر چه تأثیر و تأثّر فرهنگ‏های اخلاقی ـ عرفانی را با عرفان‏ اسلامی قبول دارد.

و نیز در این مقاله بر آن شدیم تا به تجلیّات و نماد و نمونه‏ای از گرایش‏های عرفانی استاد شهید مطهری و تحوّل‏تكاملی اندیشه، انگیزه و عمل وی از حكمت به عرفان به‏ویژه در اواخر عمر گرانبهایش اشاراتی داشته‏ باشیم.

واژگان كلیدی: عرفان، وحدت وجود، ریاضت، عشق و محبّت، اخلاق، حكمت و فلسفه و….

مقدّمه‏
تفسیری كه از شاكله و شخصیت استاد شهید مطهری در اذهان خاص و عام وجود دارد، این است كه او راشخصیت فلسفی و حكمی می‏دانند و همین بُعد وجودی استاد، ظهور بیش‏تری دارد و اكثر نوشته‏ها و گفته‏های آن‏ متفكّر بزرگ نیز از خردورزی و عقل‏گرایی او در تبیین اندیشه و بینش و حتّی گرایش‏های دینی حكایت می‏كند كه‏ حكمت اندیشی و فلسفه‌ورزی او بر هیچ اهل معرفتی پوشیده نیست؛ امّا به این معنا نیست كه در عرصه‏ها و ساحت‏های دیگر از مطالعات، اظهارنظر و تضلّع ویژه بهره‏مند نبوده است؛ بلكه شخصیت جامع‏الاطراف شهید مطهری جواز ابراز اندیشه و اظهار رأی صائب و ثاقب وی را در ابعاد گوناگون تفكّر دینی نیز منطقی و معقول می‏نماید؛ به‌ویژه این‏كه گرایش‏های علمی و عملی استاد شهید به مقوله عرفان پژوهی در اواخر عمر شریفش، موارد معیار سنجش، و ارزیابی، استخراج و تبیین دیدگاه‏های عرفانی او را نیز مطلوب، بلكه ضرور می‏كند؛ افزون بر این‏كه از صاحب نظری و كارشناسی ژرف‏اندیش، با گستره علمی و مطالعاتی فراوان، نیازشناسی، زمان‏شناسی و درك و درد دینی‏كه استاد داشت، انگیزش بیش‏تری را فراروی ما می‏نهد تا نگرش‏ها و گرایش‏های عرفانی ـ سلوكی وی را بیش از پیش ‏مورد كاوش معرفتی قرار دهیم و این ساحت معرفتی شهید مطهری نیز به اصحاب معرفت و ارباب فضیلت و دانش‏پژوهان و حقیقت جویان معرّفی شود؛ چه این‏كه در آثار و اثمار گونه‏گون گفتاری و نوشتاری یا بیانی و بَنانی آن متفكّر اسلام‏شناس، مواضع گوناگونی یافت می‏شود كه زمینه‏ها و بسترهای كافی را در حصول و تبیین این وجه شخصیتی وی ‏در اختیار ما می‏نهد. بدیهی است ذهن و زبان و قلم استاد به تفكیك قلمرو و گستره هر كدام از فلسفه و عرفان و حكمت عقلی وشهودی به‏طور كامل آشنا بود و التزام عملی استاد در رهاوردهای علمی‏اش در امتیاز مقوله‏های حكمی ـ عرفانی ‏كاملاً مشهود است؛ امّا چه توان كرد كه اشتراكات فراوان در حوزه‏های نظری هر كدام از معرفت فلسفی و عرفانی و این‏كه زبان عرفان «فلسفه» و «فلسفی» است (مطهری، 1362: ص 190)، زمینه‏های لازم را در نوع نگرش‏ها وگرایش‏های استاد به‏صورت جامع فراهم ساخت؛ به ویژه آن‏كه راه برهان و عرفان و معرفت استدلالی و ذوقی را مانعهالاجتماع ندانسته، هر دو را دارای ارزش معرفتی قلمداد می‏كرد و حتّی معتقد بود كه ترجیح یكی بر دیگری، از نظر علمی و معرفتی بیهوده است:

… به نظر ما، سخن از ترجیح آن راه بر این راه بیهوده است. هر یك از این دو راه، مكمّل دیگری است و به هر حال، عارف، منكر ارزش ‏راه استدلال نیست (مطهری, 1360: ص 146 ـ 154).

به همین میزان، دو هدف ما را بر آن داشت تا به تبیین اجمالی نگرش‏ها و گرایش‏های عرفانی استاد شهید اهتمام ‏ورزیم: 1. اندیشه‏ها و نگرش‏های عرفانی استاد از لابه‏لای آثارش استخراج و به آگاهان جامعه به‏ویژه نسل جوان وروشنفكر معرّفی شود و تبیین‏های عرفانی و اصول و معیارهای اندیشه آن شهید فرزانه و پاسخگویی‏هایی كه به‏برخی سؤالات و شبهات در حوزه عرفان، ادبیات عرفانی و شخصیت‏های عرفانی ـ ادبی داده, مغفول و مهجور نماند و این ساحت پربركت معرفتی استاد نیز در جامعه علمی حضور و ظهور داشته باشد.

  1. روح و روحیه عرفانی و گرایش‏های سلوكی و درد سیر و سلوكی استاد شهید در لابه‏لای معارف فلسفی وعقلانی‏اش پوشیده نماند و فقط تفسیر تك‏بعدی و تك‏ساحتی از شخصیت علمی و عملی استاد نداشته باشیم. افزون ‏بر این، گرایش‏های عرفانی ـ سلوكی در عرفان عملی كه استاد شهید در اواخر عمر شریفش یافته و تحوّلی در شخصیت وی شمرده شده است نیز مطرح می‏شود تا مورد توجّه جدّی قرار گیرد. از سوی دیگر، اعتقاد خاصّ استاد به عرفان اصیل اسلامی كه آن‏را دارای اصالت، استقلال و غنایی ویژه می‏دانست، تبیین، تحكیم و از آن دفاع شود و به‏ویژه در برابر اندیشه‏هایی كه عرفان را غیراصیل، غیرمستقل و حتّی بیگانه و وارداتی می‏دانند و برخی نیز با كمی‏ تسامح، آن ‏را تلفیقی و التقاطی قلمداد می‏كنند، لازم می‏نُماید كه نگرش‏ها، بینش‏ها، اعتقادات و حتّی نظریه استاد در اصالت، استقلال و جامعیت عرفان اسلامی به‏طور كامل تبیین و آشكار شود.

استاد شهید، «اصالهالفطره‏ای» است (ر.ك: رودگر، 1380: ص 27) و «فطرت را ام‏المعارف می‏داند (مطهری، 1375: ص 250) و در تعبیری روشن و شفّاف و مستدل و مبرهن می‏فرماید:

از نظر ما، راز تكامل را در «فطرت» انسان باید جست‌وجو كرد.

عرفانی كه شهید مطهری از آن سخن می‏گوید و در بطن و متن آموزه‏های قرآنی و حدیثی و سنّت و سیره علمی وعملی معصومان‏علیهم السلام ریشه دارد و هماره فطرت انسان به چالش كشیده می‏شود، تا «لیستادوهم میثاق فطرته» تحقّق ‏یابد، شناخت آن نوع از عرفان رنگ و بوی دیگری دارد كه به انسان درد خدا و درد خلق و گرایش به درون و برون را توأمان عنایت می‏كند؛ بدین‏سبب، از خودآگاهی عرفانی به‏صورت راز سیر و سلوك یا عرفان عملی و نیل به مقام‏توحید و كمال سخن به میان می‏آورد (مطهری، 1378: ج 2، ص 324 ـ 324)؛ پس معرفت به خود، محاسبه خود و مراقبت از خویشتن، سرمایه‏های اصلی عرفان اسلامی هستند.

25 صفحه فایل Word

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

موضوع تحقیق: امام غایب (ع) و سیر تاریخی مسئله غیبت امام زمان (ع)

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 موضوع تحقیق: امام غایب (ع) و سیر تاریخی مسئله غیبت امام زمان (ع) دارای 40 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد موضوع تحقیق: امام غایب (ع) و سیر تاریخی مسئله غیبت امام زمان (ع)  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی ارائه میگردد

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي موضوع تحقیق: امام غایب (ع) و سیر تاریخی مسئله غیبت امام زمان (ع)،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن موضوع تحقیق: امام غایب (ع) و سیر تاریخی مسئله غیبت امام زمان (ع) :

امام غایب

علامه مجلسی ره در جلاء العیون فرموده‌ اشهر در تاریخ ولادیت شریف آن حضرت آن است كه در سال 255 هجرت واقع شد و بعضی 56 و بعضی 58 نیز گفته‌اند و مشهور آن است كه روز ولادت شب جمع پانزدهم ماه شعبان بود و بعضی هشتم شعبان هم گفته اند و باتفاق ولادت آن جناب در سر من رای واقع شد،‌‌ و باسم و كیفیت با حضرت رسالت صلی الله علیه و آله موافق است و در زمان غیبت اسم آن جناب را مذكور ساختن جائز نیست و حكم آن مخفی است و القاب شریف آن جناب مهدی و خاتم و منتظر و حجه و صاحب است. این بابویه وشیخ طوسی بسندهای معتبر روایت كرده‌اند كه بشر بن سلیمان برده فروش كه از فرزندان ابوایوب انصاری بود و از شیعیان خاص امام علی نقی (ع) و امام حسن عسكری (ع)‌ و همسایه‌ایشان بود در شهر سر من رأی، گفت كه روزی كافور خادم امام علی نقی به نزد من آمد و مرا طلب نمود، چون به خدمت آن حضرت رفتم و نشستم فرمود كه تو از فرزندان انصاری، ولایت و محب ما اهلبیت همیشه در میان شما بوده است از زمان حضرت رسول تا حال و پیوست محل اعتماد ما بوده‌اید و من تو را انتخاب می‌كنم و مشرف می‌گردانم به تفصیلی كه به سبب آن بر شیعیان سبقت گیری در ولایت ما و تو را به رازهای دیگر مطلع می گردانم و به خریدن كنیزی می‌فرستم پس نامه‌ پاكیزه نوشتند به خط فرنگی و لغت فرنگی و مهر شریف خود بر آن زدند و كینه زری بیرون آوردند كه در آن دویست و بیست اشرقی بود،‌ فرمودند بگیر این نامه وزرا و متوجه بغداد شو و در چاشت فلان روز بر سر جسد حاضر شد چون كشتیهای اسیران به ساحل رسد جمعی از كنیزان در آن كشتیها خواهی دید و جمعی از مشتریان از و كیلان امراء بنی عبا و قلیلی از جوانان عرب خواهی دید كه بر سر اسیران جمع خواهند شد پس از دور نظر به برده فروشی كه عمر و بن یزید نام دارد در تمام روز تا هنگامیكه از برای مشترین ظاهر سازد كنیزكی را كه فلان و فلان صفت دارد و تمام اوصاف او را بین فرمود و جامه‌حریر آكنده پوشیده است و ابا و امنتاع خواهد نمود آن كنیز از نظر كردن مشتریان و دست گذاشتن به او خواهی شنید كه از پس پرده صدای روی از او ظاهر می ‌شود، پس بدانكه به زبان رومی می‌گوید وای كه پرده عفتم دریده شد،‌ پس یكی از مشتریان خواهد گفت كه من سیصد اشرفی می‌دهم به قیمت این كنیز،‌ عفت او در خریدن مرا راغبتر گردانید، پس آن كنیز بلغت عربی خواهند گفت به آن شخص كه اگر به زی حضرت سلیمان بن داود ظاهر شوی و پادشاهی او را بیابی من به تو رغبت نخواهم كدر مال خود را ضایع مكن و به قیمت من مده. پس آن برده فروش گوید كه من برای تو چه پاره كنم كه به هیچ مشتری راضی نمیشود و آخر از فروختن تو چاره‌ای نیست، پس آن كنیزك گوید كه چه تعجیل می‌كنی البته باید مشتری به هم رسد كه دل من با و میل كند و اعتماد بر وفا و دیانت او داشته باسم. پس در این وقت تو برو به نزد صاحب كنی و بگو كه نامه‌ای با من هست كه یكی از اشراف و بزگواران از روی ملاطفت نوشته‌ای به لغت فرنگی و خط فرنگی و در آن نامه كرم و سخاوت و وفاداری و بزرگواری خود را وصف كرده است،‌ این نامه را به آن كنیز بدن كه بخوابند اگر به صاحب این نامه راضی شود من از جانب آن بزرگ وكیلم كه این كنیز را از برای او خریداری نمایم. بشر بن سلیمان گفت كه آنچه حضرت فرموده بود واقع شد و آنچه فرموده بود همه را به عمل آوردم. چون كنیز در نامه نظر كرد بسیار گریست و گفت به عمر بن یزید كه مرا به صاحب این نامه بفروش و سوگند های عظیم یاد كردند كه اگر مرا به او نفروشی خود را هلاك می‌كنم پس با او در باب قیمت گفتگوی بسیار كردم تا آنكه به همان قیمت راضی شد كه حضرت امام علی نقی (ع) به من داده بودند پس زر را دادم و كنیز را گرفتم و كنیز شاد و خندان شد و با من آمد به حجره‌ای كه در بغداد گرفته بودم و تا بحجره رسید نامه امام را بیرون آورد و می‌بوسید و بر دیده‌ها می‌چسبانید و بر روی زمین می‌گذاشت و به بدن می‌مالید، پس من از روی تعجب گفتم نامه‌ای را می‌بوسی كه صاحبش را نمی‌شناسی،‌ كنیز گفت ای عاجر كم معرفت ببزرگی فرزندان و اوصیای پیغمبران گوش خود به من بسپارد و دل برای شنیدن سخن من فارغ بدار تا احوال خود را برای توشرح دهم. من ملیكه دختر شیوه‌ای فرزند قیصر پادشاه رومم و مادرم از فرزندان شمعون بن حمون بن الصفا وصی حضرت عیسی (ع) است ترا خبر دهم بامر عجیب: بدانكه جدم قیصر خواست كه مرا به عقد فرزند برادر خود درآورد و در هنگامیكه سیزده ساله بودم پس جمع كرد در قصر خود از نسل حواریون عیسی و از علمای نصاری و عباد و ایشان سیصد نفر و از صاحبان قدر و منزلت هفتصد كسی و از امرای لشكر و سرداران عسكر و بزرگان سپاه و سركردهای قبائل چهار هزار نفر، فرمود تختی حاضر ساختند كه در ایام پادشاهی خود بانواع جواهر مرصع گردانیده بود و آن تخت را بر روی چهل پایه تعبیه كردند و بتها و تعبیه كردند و تبها و چلیپاهای خود را بر بلندیها قرار دادند و پسر برادر خود را در بالای تخت فرستاد، چون كشیشان انجیلیها را بر دست گرفتند كه بخوانند بتنها و چلیپاها سرنگون همگی افتادند بر زمین و پاهای تخت خراب شد بر زمین افتاد و پسر برادر ملكه از تخت افتاد و بیهوش شد، پس در آن حال رنگهای كشیشان متغیر شد و اعضایشان بلرزید. پس بزرگ ایشان به جدم گفت ای پادشاه ما را معاف دار از چنین امری كه به سبب آن نحوستها روی نمود كه دلالت می‌كند بر اینكه دین مسیحی به زودی زائل گردد. پس جدم این امر را به فال بد دانست و گفت به علماء و كشیشان كه این تخت را بار دیگر بر پا كنید و چلیپاها را به جای خود قرار دهید. و حاضر گردانید برادر این برگشته روزگار بدبخت را كه این دختر را به او ترویج نمائیم تا معاونت آن برادر دفع خوست این برادر بكند.

چون چنین كردند و آن برادر دیگر را بر بالا تخت بردند، و چون كشیشان شروع به خواندن انجیل كردند باز همان حالت اول روی نمود و نحوست این برادر و آن برادر برابر بود و سر این كار را نداشتند كه این از سعادت سروری است نه نحوست آن دو برادر،‌ پس مردم متفرق شدند و جرم غمناك به حرم سرای بازگشت و پرده‌های خجالت در آویخت،‌ چون شب شد بخواب رفتم و در خواب دیدم كه حضرت مسیح و شمعون و جمعی از حواریون در قصر جدم جمع شدند و منبری از نور نصب كردند كه از رفعت بر آسمان سربلندی می كرد و در همان موضع تعبیه كردند كه جرم تخت را گذاشته بود. پس حضرت رسالت پناه محمد (ص) با وصی و دامادش علی (ع) و جمعی از امامان و فرزندان بزرگواران ایشان قصد را به قدوم خویش منور ساختند پس حضرت مسیح به قدوم ادب از روی تعظیم و اجلال به استقبال حضرت خاتم الانبیاء (ص) شتافت و دست در گردن مبارك آن جماب در آورد، پس حضرت رسالت پناه (ص) فرمود كه یا روح الله آمده‌ایم كه ملیكه فرزند وصی تو شمعون را برای این فرزند سعادتمند خود خواستگاری نمائیم و اشاره فرمود به ماه برج امامت و خلافت حضرت امام حسن عسكری (ع) فرزند آن كسی كه تو نامه‌اش را به من دادی پس حضرت نظر افكند به سوی حضرت شمعول و فرمود شرف دو جهانی به تو روی آورده، پیوند كن رحم خود را برحم آل محمد. پس شمعون گفت كه كردم،‌ پس همگی بر آن منبر برآمدند و حضرت رسول (ص) خطبه‌ ای انشاء فرمودند و با حضرت مسیح مرا به حسن عسكری (ع) عقد بستند و حضرت رسول (ص) با حواریون گواه شدند، چون از آن خواب سعادت مآب بیدار شدم از بیم كشتن آن خواب را برای جدم نقل نكردنم و این گنج را یگان را در سینه پنهان داشتم و آتش محبت آن خورشید فلك امامت روز بروز در كانون سینه‌ ام مشعل می‌شد و سرمایه صبر و قرار ما به باد فنا می‌داد تا به حدی كه خوردن و آشانیدن بر من حرام شد و هر روز چهره‌ كافی می‌شد و بدن می‌كاهید و آثار عشق نهانی در بیرون ظاهر می‌گردید، پس در شهرهای روم طبیبی نماند مگر آنكه جدم برای معالجه‌ من حاضر كرد و از دوای درد من از او سئوال كرد و هیچ سودی نمی‌داد. چون از علاج درد من مأیوس ماند روزی به من گفت ای نور چشم من آیا در خاطرت چیزی و آرزوئی در دنیا هست كه برای تو به عمل آورم؟ گفتم ای جد من درهای فرج بر روی خود بسته می‌بینیم اگر شكنجه و آزار از اسیران مسلمانان كه در زندان توند دفع نمائی و بندها و زنجیرها از ایشان بگشائی و ایشان را آزاد كنی امیدوارم كه حضرت مسیح و مادرش عایتی به من بخشند، چون چنین كرد اندك صحتی از خود ظاهر ساختم و اندك طعامی تناول نمودم پس خوشحال و شاد شد و دیگر اسیران مسلمان را عزیز و گرامی داشت. پس بعد از چهارده شب در خواب دیدم كه بهترین زنان عالمیان فاطمه ‌زهرا (س) بدیدن من آمد و حضرت مریم با هزار كنیز از حوریان بهشت در خدمت آن حضرت بودند، پس مریم به من گفت این خاتون بهترین زنان و مادر شوهر تو امام حسن عسكری (ع) است. پس به دامنش درآویختم و گریستم و شكایت كردم كه امام حسن (ع) به من جفا می‌كند و از دیدن من ابا می نماید، پس آن حضرت فرمود كه چگونه فرزند من به دیدن تو بیاید و حال آنكه به خدا شرك می‌آوری و بر مذهب ترسائی و اینك خواهرم مریم و دختر عمران بیزاری می‌جوید به سوی خدا از دین تو اگر میل داری كه حق تعالی و مرم از تو خشنود گردند و امام حسن عسگری (ع) به دیدن تو بیاید پس بگو: اشهدان لا اله الا الله و آن محمد رسول‌الله چون به این دو كلمه‌ طیبه تلفظ نمودم حضرت سیده النساء مرا به سینه‌‌ خود چسبانید و دلداری فرمود و گفت اكنون منتظر آمدن فرزندم باشد كه من او را به سوی تو می‌فرستم. پس بیدار شدم و آن دو كلمه طیبه را بر زبان می‌راندم و انتظار ملاقات گرامی آن حضرت می‌بردم، چون شب آینه در آمد به خواب رفتم خورشید جمال آن‌‌‌ حضرت طالع گردید گفتم ای دوست من بعد از آنكه دلم را اسیر محبت خود گردانیدی چرا از مفارقت جمال خود مرا چنین جفا دادی؟ فرمود كه دیر آمدن به نزد تو نبود مگر برای آنكه مشرك بودی اكنون كه مسلمان شدی هر شب به نزد تو خواهم بود تا آنكه حق تعالی ما و تو را در ظاهر یكدیگر برساند و این هجران را به وصال مبدل گرداند، پس از آن شب تا حال یك شب نگذشته است كه درد هجران مرا به شدت وصال دوا نفرماید. بشر بن سلیمان گفت چگونه در میان اسیران افتادی؟ گفت مرا خبر داد امام حسن عسكری (ع) در شبی از شبها كه در فلان روز جدت لشكری به جنگ مسلمانان خواهد فرستاد،‌ پس از عقب ایشان خواهد رفت، تو خود را در میان كنیزان و خدمتكاران بینداز به هیئتی كه تو را نشناسند و از پی جد خود روانه شو و از فلان راه برو چنان كردم طلایه لشكر مسلمانان به ما برخوردند و ما را اسیر كردند و آخر كار من آن بود كه دیدی و تا حال كسی به غیر از تو ندانسته است كه من دختر پادشاه رومم و مردی پیر كه در غنیمت من بحصه‌ او افتادم از نام من سوال كردن و گفتم نرجس نام دارم،‌ گفت این نام كنیزان است. بشر گفت این عجیب است كه تو از اهل فرنگی و زبان عربی را نیك می‌دانی؟ گفت از بسیاری محبتی كه جدم نسبت به من داشت می خواست مرا به یاد گرفتن آداب حسنه بدارند، زن مترجمی را كه زبان فرنگی و زبان عربی هر دو می‌دانست مقرر كرده بود كه هر صبح و شام می آمد و لغت عربی به من آموخت تا آنكه زبانم به این لغت جاری شد. كلینی و این بابویه و شیخ طوسی و سید مرتضی و غیرایشان از محمد بین عالی شأن سندهای معتبر روایت كرده‌اند از حكیمه خاتون كه روزی حرت امام حسن عسكری (ع) به خانه من تشریف آوردند و نگاه تندی به نرجس خاتون كردند، پس عرض كردم كه اگر شما را خواهش او هست به خدمت شما بفرستم، فرمود كه ای عمه این نگاه تند از روی تعجب بود زیرا كه در این زودی حق تعالی از او فرزند بزرگواری بیرون آورد كه عدل را پر از عدالت كند بعد از آنكه پر شده باشد از ظلم و جور، گفتم او را بفرستم به نزد شما؟ فرمود كه از پدر بزرگوارم رخصت بطلب در این باب حكیمه خاتون گوید كه جامه های خود را پوشیدم و به خانه‌ برادرم امام علی نقی (ع) رفتم، چون سلام كردم و نشستم بی‌آنكه من سخنی بگویم حضرت از ابتدا فرمود كه ای حكیم نرجس را بفرست برای فرزندم،‌ گفتم ای سید من، من از همین مطلب به خدمت تو آمدن كه در این امر رخصت بگیریم فرمود:‌ كه ای بزرگوار صاحب برگت خدا می‌خواهد كه تو را در چنین ثوابی شریك گردند و بهره‌ عظیمی از خیر و سعادت به تو كدامست فرماید كه تو را واسطه‌چنین امری كرد. حكیمه گفت: بزودی به خانه خود برگشتیم و زفاف آن معدن فتوت و سعادت را در خانه‌ خود واقع ساختم. بعد از چند روزی آن سعد اكبر را با آن‌زهره منظر به خانه خورشید انور یعنی والد مطهر او بردم و بعد از چند روز آن آفتاب مطلع امامت در مغرب عالم بقاء‌‎‌ غروب نمود و ماه برج خلافت امام حسن عسكری (ع) در امامت جانشین او گردید،‌ و من پیوسته به عادت مقرر زمان پدر به خدمت آن امام البشر می‌رسیدم. پس روزی نرجس خاتون آمد و گفت ای خاتون پا دراز كن كه كفش از پایت بیرون كنم، گفتم توئی خاتون و صاحب من بلكه هرگز نگذارم كه تو كفش از پای من بیرون كنی و مرا خدمت كنی بلكه من تو را خدمت می‌كنم و منت برد دیده می نهم، چون امام حسن عسگری (ع) این سخن را از من شیند گفت خدا تو را جزای خیز دهد ای عمه: پس در خدمت آن جناب نشستم تا وقت غروب آفتاب پس صدا زدم به كنیز خود كه بیاور جامع های مرا تا بروم، حضرت فرمود ای عمه امشب نزد ما باش كه در این شب متولد می شود فرزند گرامی كه حق تعالی به او زنه می‌‌گرداند زمین را به علم و ایمان و هدایت بعد از آن كه مرده باشد به شیوع كفر و ضلالت، گفت كی به هم می‌رسد ای سید من و من در نرجس هیچ اثر حملی نمی‌یابم، فرمود كه از نرجس به هم می‌رساند از دیگری . پس چیستم پشت و شكم نرجس را و ملاحظه كردم هیچگونه اثری نیافتم،‌ پس برگشتم و عرض كردم حضرت تبسم فرمود و گفت چون صبح شود اثر حمل بر او ظاهر خواهد شد و مثل او مثل مادر موسی است كه تا هنگام ولادت هیچ تغییری بر او ظاهر نشد واحدی بر حال او مطلع نگردید زیرا كه فرعون شكم زنان حامله را می شكافت برای طلب حضرت موسی و حال این فرزند نیز در این امر شبیه است به حضرت موسی و در روایت وارد شده كه حكمیه خاتون گفت كه بعد از سه روز از ولادت حضرت صاحبت الامر (ع) مشتان لقای او شدم رفتم به خدمت حضرت امام حسن عسكری (ع) پرسیدم كه مولای من كجا است؟ فرمود كه سپردم او را به آن كسی كه از ما و تو به او احق و اولی بوده چون روز هشتم شود بیا به نزد ما و چون روز هفتم رفتم گهواره‌ای دیدم بر سر گهواره دویدم مولای خود را دیدم چون ماه شب چهارده بر روی من می خندید و تبسم می‌‏فرمود، پس حضرت آواز داد كه فرزند مرا بیاور چون به خدمت آن حضرت بردم زبان در دهان مباركش گردانید و فرمود كه سخن بگو ای فرزند ، حضرت صاحبت الامر (ع) شهادتین فرمود و صلوات بر حضرت رسالت پناه و سایر ائمه صلوات الله علیهم فرستاد و بسم‌الله گفت و آیه‌ ای كه گذشت تلاوت فرمود. پس حضرت امام حسن عسكری (ع) فرمود كه بخوان ای فرزند آنچه حق سبحانه و تعالی بر پیغمبران فرستاده است پس ابتدا نمود از صحف آدم و به زبان سرمایی خواند و كتاب ادریس و كتاب نوح و كتاب هود و كتاب صالح و صحف ابراهیم و توریه موسی و زبور داود و انجیل عیسی و قران جدم محمد (ص) را خواند پس قصه‌های پیغمبران را یاد كرد. پس حضرت امام حسن عسكری (ع) فرمود كه چون حق تعالی مهدی این است را به من عطا فرمود و ملك فرستاد كه او را به سرا پرده‌عرض رحمانی برند پس حق تعالی به او خطاب نمود كه مرحبا به تو ای بنده‌من ه تو را خلق كرده‌ام برای یاری دین خود و اظهر امر شریعت خود و توئی هدایت یافته‌بندگان من قسم به ذات خودم می خورم كه با طاعت تو ثواب می‌دهم و بنا فرمانی تو عقاب می كنم مردم را و به سبب شفاعت و هدایت تو بندگان را می‌آموزم و به مخالفت تو ایشان را عقاب می‌كنم مردم را و به سبب شفاعت و هدایت تو بندگان را می‌آمرزم و به مخالفت تو ایشان را عقاب می‌كنم، ای دو ملكه برگردانید او را به سوی پدرش و از جانب من او را سلام برسانید و بگوئید كه او در پناه حفظ و حمایت من است او را از شر دشمنان حراست می نمایم تا هنگامی كه او را ظاهر نمایم و حق را با او بر پا دارم و باطل را با او سرنگون سازم و دین حق برای من خالص باشد. نسیم و ماریه كنیزان حضرت عسگری (ع) روایت كرده اند كه چون حضرت قائم (ع) متولد شد بدو زانو نشست و انگشتان شهادت را به سوی آسمان نود و عطسه كرد و گفت الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله پس گفت گمان كردند ظالمان كه حجت خدا برطرف خواهد شد اگر مرا رخصت گفتن بدهد خدا، شكی نخواهد ماند. و ایضاً نسیم روایت كرد كه كه یك شب بعد از ولادت آن حضرت به خدمت او رفتم و عطسه كردم فرمود كه یر حمكه الله- من بسیار خوشحال شدم پس فرمود می‌‌خواهی بشارت دهم تو را در عطسه گفتم بلی، فرمو امان است از مرگ تا سه روز.

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

بررسی معنای عبادت خداوند

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 بررسی معنای عبادت خداوند دارای 72 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد بررسی معنای عبادت خداوند  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی ارائه میگردد

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي بررسی معنای عبادت خداوند،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن بررسی معنای عبادت خداوند :

متن

عبادت به معنای اظهار ذلّت، عالی‏ترین نوع تذلّل و كرنش در برابر خداوند است. در اهمیّت آن، همین بس كه آفرینش هستی و بعثت پیامبران (عالم تكوین و تشریح) برای عبادت است. خداوند می‏فرماید:
»و ما خلقت الجنّ و الانس الاّ لیعبدون»
هدف آفرینش هستی و جن و انس، عبادت خداوند است.
كارنامه همه انبیاء و رسالت آنان نیز، دعوت مردم به پرستش خداوند بوده است:
«و لقد بعثنا فی كلّ امّه رسولاً أن اعبدوا اللّه و اجتنبوا الطّاغوت»
پس هدف از خلقت جهان و بعثت پیامبران، عبادت خدا بوده است.
روشن است كه خدای متعال، نیازی به عبادت ما ندارد، «فانّ اللّه غنیٌّ عنكم» و سود عبادت، به خود پرستندگان بر می‏گردد، همچنانكه درس خواندن شاگردان به نفع خود آنان است و سودی برای معلّم ندارد.
آنچه انسان را به پرستش و بندگی خدا وا می‏دارد (یا باید وادار كند) اموری است، از جمله:
1ـ عظمت خدا
انسان وقتی خود را در برابر عظمت و جلال خدایی می‏بیند، نا خود آگاه در برابر او احساس خضوع و فرو تنی می‏كند. آن سان كه در برابر یك دانشمند و شخصیت مهم، انسان خویشتن را كوچك و ناچیز شمرده، او را تعظیم و تكریم می‏كند.
2ـ احساس فقر و وابستگی
طبیعت انسان چنین است كه وقتی خود را نیازمند و وابسته به كسی دید، در برابرش خضوع می‏كند.
وجود ما بسته به اراده خداست و در همه چیز، نیازمند به اوییم. این احساس عجز و نیاز، انسان را به پرستش خدا وا می‏دارد. خدایی كه در نهایت كمال و بی نیازی است. در بعضی احادیث است كه اگر فقر و بیماری و مرگ نبود، هرگز گردن بعضی نزد خدا خم نمی‏شد.
3ـ توجّه به نعمت‌ها
انسان، همواره در برابر برخورداری از نعمت‏ها، زبان ستایش و بندگی دارد. یاد آوری نعمت‏های بیشمار خداوند، می‏تواند قوی‌ترین انگیزه برای توجه به خدا و عبادت او باشد. در مناجات‏های امامان معصوم، معمولاً ابتدا نعمت‏های خداوند، حتی قبل از تولّد انسان، به یاد آورده می‏شود و از این راه، محبت انسان به خدا را زنده می‏سازد آنگاه در خواست نیاز از او می‏كند. خداوند هم می‏فرماید:
»فلیعبدوا ربَّ هذا البیت، الّذی أطعمهم من جوعٍ و ءامنهم من خوفٍ»
مردم پروردگار این كعبه را بپرستند، او را كه از گرسنگی سیر شان كرد و از ترس، ایمنشان نمود.
در آیه‏ای دیگر است كه پروردگارتان را بندگی كنید، چون شما را آفرید.
4ـ فطرت
پرستش، جزئی از وجود و كشش فطری انسان است. این روح پرستش، كه در انسان فطری است، گاهی در مسیر صحیح قرار گرفته و انسان به «خدا پرستی» می‏رسد، و گاهی انسان در سایه جهل یا انحراف، به پرستش سنگ و چوب و خورشید و گاو و پول و ماشین و همسر و پرستش طاغوت‏ها كشیده می‏شود.
انبیاء برای ایجاد حسّ پرستش نیامده‏اند، بلكه بعثت آنان، برای هدایت این غریزه فطری به مسیر درست است.
علی ـ علیه السلام ـ می‏فرماید: «فبعث اللّه محمّدا بالحقّ لیخرج عباده من عباده الأوثان الی عبادته» خداوند، محمّد ـ صلی الله علیه و آله و سلّم ـ را به حق فرستاد، تا بندگانش را از بت‌پرستی، به خدا پرستی دعوت كند.
بیشتر آیات مربوط به عبادت در قرآن، دعوت به توحید در عبادت می‏كند، نه اصل عبادت. زیرا روح عبادت در انسان وجود دارد. مثل میل به غذا كه در هر كودكی هست، ولی اگر راهنمایی نشود، به جای غذا، خاك می‌خورد و لذّت هم می‏برد!
اگر رهبری انبیاء نباشد، مسیر این میل فطری منحرف می‏شود و به جای خدا، معبودهای دروغین و پوچ پرستیده می‏شود. آنگونه كه در نبود حضرت موسی ـ علیه السّلام ـ و غیبت چهل روزه‏اش، مردم با اغوای سامری، به پرستش گوساله‌ی طلایی سامری روی آوردند.
فلسفه عبادات
احكام و برنامه‏های عبادی اسلام، همه حكمت و فلسفه دارد:
اولاً: به دلیل صدها آیه و حدیث، كه مردم را به تعقّل و تفكر فرا می‏خواند و هیچ مكتبی به اندازه اسلام به اندیشیدن دعوت نكرده است.
ثانیاً: یكی از انتقادهای شدید قرآن بر مشركان و بت پرستان، تقلید كور كورانه و بی دلیل از نیاكان است.
ثالثاً: خود قرآن، بارها در كنار بیان احكام و دستورها، به دلیل آن هم اشاره كرده است. امامان معصوم نیز در روایات، به بیان این حكمت‏ها پرداخته‏اند و دانشمندان اسلام، گاهی به تألیف كتاب هایی پیرامون این موضوع اقدام كرده‏اند.
به علاوه، با پیشرفت دانش بشری، روز به روز پرده از اسرار احكام الهی و دستورهای دینی برداشته می‏شود و هر چه از عمر اسلام می‏گذرد، بر عظمت و جلوه‌ی آن افزوده می‏گردد.
با توجه به همه‌ی نكات فوق، یاد آور می‏شود كه:
1ـ لازم نیست دلیل همه احكام را، همه مردم در همه زمان‏ها بدانند. گاهی دلیل برخی از آن‏ها الآن روشن نیست ولی گذشت زمان، آنرا روشن می‏سازد.
2ـ در فلسفه احكام، تنها نباید نظر به فواید و آثار مادّی آن‏ها داشت و تنها به بعد اقتصادی و بهداشتی و… توجه كرد و از آثار روحی و معنوی آخرتی آن غافل بود.
3ـ كسی كه خدا را حكیم و دستورهایش را بر اساس حكمت می‏داند، نباید بخاطر اینكه امروز دلیل حكمی را نمی‏داند از انجام آن تخلّف كند. مریض، اگر بگوید: تا از خواص دارو آگاه نشوم مصرف نمی‏كنم، از درد خواهد مرد. البته باید دارو را مصرف كند و در صدد شناخت هم باشد.
4ـ در هر جا كه از قرآن و حدیث، دلیل محكمی بر فلسفه حكمی نداریم، بهتر است ساكت باشیم و با یك سری توجیهات و حدسیّات دلیل تراشی نكنیم.
5ـ اگر از بعضی اسرار جهان هستی آگاه شدیم، مغرور نشویم و توقع نداشته باشیم كه دلیل همه چیز را بدانیم.
6ـ از مدار عادی خارج نشویم و به دامن وسوسه‏ها نیفتیم، همچنانكه مردم در مراجعه به پزشك، خود را در اختیار او قرار می‏دهند یا برای تعمیر اتومبیل خود، مكانیك را سؤال پیچ نمی‏كنند (چون به آگاهی پزشك و مكانیك، اعتقاد و باور دارند) در مسائل دینی هم كه به قانون خدا گردن می‏نهند، باید بپذیرند و عمل كنند. چرا كه خداوند، هم مهربان‏تر است، هم داناتر و حكیم‏تر. هم آینده را می‏داند، و هم آثار ظاهری و باطنی و نهان و آشكار را.
7ـ اگر گوشه‏ای از اسرار حكم خدا را دانستیم، نباید خیال كنیم بر همه‌ی اسرار واقف گشته‏ایم. آنكه دست خود را در دریا فرو می‏برد، حق ندارد پس از بیرون آوردن دستش، به مردم بگوید: این همه‌ی آب دریاست، بلكه باید بگوید: از آب دریا، این مقدار به سر انگشت من رسیده است. آنكه فلسفه‌ی حكمی را بفهمد، نمی‏تواند خیال كند كه آنچه فهمیده، تمام است و دیگر جز آن چیزی نیست. مگر با عقل و فكر محدود انسانی، می‏توان به عمق احكامی كه از علم بی انتهای خدا سر چشمه گرفته، پی برد؟
8 ـ همان عقلی كه ما را به فهمیدن فلسفه‌ی احكام دعوت می‏كند، همان می‏گوید: اگر جایی ندانستی، از آگاهانِ با تقوا بپرس. این همان تعبّد در مقابل اولیاء دین است.
اینك، پس از این مقدّمات، نمونه هایی را از قرآن و حدیث نقل می‏كنیم كه اشاره به فلسفه‎ی احكام دارد.
امّا قرآن:
درباره‌ی نماز می‏گوید: نماز، انسان را از فحشاء و منكر باز می‏دارد.
در جای دیگر می‏گوید: نماز را برای یاد و توجّه به من بپا دار.
و در جای دیگر: با یاد خدا، دل‏ها آرام می‏گیرد.
درباره روزه می‏گوید: روزه بر شما واجب شد، تا آنكه اهل تقوا شوید. چون بیشتر گناهان، از فوران غریزه‌ی غضب و شهوت است.
روزه، جلوی طغیان آنها را می‏گیرد و تقوا پدید می‏آورد. و به همین جهت، آمار جنایات و جرایم در ماه رمضان كاهش می‏یابد.
درباره‌ی حج می‏گوید: به زیارت حج بروند، تا منافعی فراوان بدست آورند. فوائد و آثار اجتماعی و سیاسی حج، چیزی نیست كه جای شك و شبهه باشد.
درباره زكات می‏گوید: از مردم و اموالشان زكات بگیر، تا آنان را (از روح بخل و دنیا پرستی) پاك كنی.
درباره قمار و شراب می‏گوید: شیطان توسّط آن‏ها میان شما دشمنی و كینه برقرار می‏كند و شما را از یاد خدا دور می‏سازد.
و قصاص را، مایه حیات اجتماع می‏داند چرا كه در جامعه، اگر جنایتكار، به كیفر نرسد، آن جامعه مرده و جنایت پرور و مظلوم كوب می‏شود و امنیّت (كه حیات اجتماعی است) از میان می‏رود.
این‏ها نمونه هایی از آیات قرآن بود كه به آثار و حكمت‏های احكام الهی اشاره داشت.
امّا حدیث:
از میان انبوه احادیث درباره‌ی این موضوع، تنها به چند جمله از یكی از سخنان امیر المؤمنین ـ علیه السلام ـ در نهج البلاغه اشاره می‏كنیم:
»فرض اللّه الایمان تطهیرا من الشرك و الصلوهَ تنزیهاً عن الكِبر و الزكوه تسبیباً للرّزق…»
خداوند، ایمان را برای پاكسازی از شرك، واجب ساخت و نماز را برای پاك ساختن از تكبر، و زكات را بعنوان سبب سازی برای رزق و روزی و…
ایمان به خدا، انسان را از افكار شرك آلود و عشق‏های پوچ و تكیه‌گاه‌های ناتوان نجات می‏بخشد.
نماز، كه توجه به سرچشمه‌ی همه‌ی بزرگی‏ها و استمداد از كانون قدرت و عظمت است، كبر را از انسان می‏زداید.
زكات، مهره‏های از كار افتاده‌ی جامعه را به كار می‏اندازد و محرومان و ورشكستگان را به نوا و قدرت می‏رساند و مهر و عطوفت نسبت به مردم را در دل‏ها زنده می‏سازد و محبّت مال و دنیا، از دل زكات دهنده بیرون می‏رود.

نــماز مسـافــر

مسافر باید نماز ظهر و عصر و عشا را با هشت شرط شكسته بجا آورد، یعنى دو ركعت بخواند:

شرط اول: آنكه سفر او كمتر از هشت فرسخ شرعى نباشد و فرسخ شرعى تقریباً پنج كیلومتر و نیم است.

مسأله 1281 ـ كسى كه رفتن و برگشتن او هشت فرسخ است، اگر در یك شب و یك روز یا به فاصله كمتر از ده روز برود و برگردد مثلاً اگر روز برود و همان روز یا شب آن برگردد، چنانچه رفتن او كمتر از چهار فرسخ نباشد و همچنین برگشتن او، باید نماز را شكسته بخواند. ولى اگر رفتن سه فرسخ و برگشتن پنج فرسخ باشد یا به عكس اظهر آنست كه باید تمام بخواند اگر چه در هر دو صورت ترك احتیاط به جمع بین شكسته و تمام سزاوار نیست.

مسأله 1282 ـ اگر رفتن و برگشتن هشت فرسخ باشد، ولى روزى كه مى رود، همان روز یا شب آن یا بعد از چند روز دیگر برنگردد مثلاً امروز برود و فردا و یا بعد از چند روز برگردد، نماز را شكسته بخواند و روزه را هم نگیرد، بلكه قضاى آنرا بجا آورد.

مسأله 1283 ـ اگر سفر مختصرى از هشت فرسخ كمتر باشد، یا انسان نداند كه سفر او هشت فرسخ است یا نه، نباید نماز را شكسته بخواند. و چنانچه شك كند كه سفر او هشت فرسخ است یا نه در صورتى كه تحقیق كردن برایش مشقت دارد، باید نمازش را تمام بخواند و اگر مشقت ندارد، بنابر احتیاط واجب باید تحقیق كند كه اگر دو عادل بگویند، یا بین مردم معروف باشد به طورى كه سبب اطمینان شود كه سفر او هشت فرسخ است، نماز را شكسته بخواند.

مسأله 1284 ـ اگر یك عادل خبر دهد كه سفر انسان هشت فرسخ است، بنابر احتیاط واجب باید نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند، و روزه بگیرد و قضاى آنرا هم بجا آورد.

مسأله 1285 ـ كسى كه یقین دارد سفر او هشت فرسخ است، اگر نماز را شكسته بخواند و بعد بفهمد كه هشت فرسخ نبوده، باید آنرا چهار ركعتى بجا آورد و اگر وقت گذشته قضا نماید.

مسأله 1286 ـ كسى كه یقین دارد از جاى خود تا جائى كه قصد رفتن به آنجا را دارد هشت فرسخ نیست، یا شك دارد كه هشت فرسخ هست یا نه، چنانچه در بین راه بفهمد كه هشت فرسخ بوده، اگر چه كمى از راه باقى باشد، باید نماز را شكسته بخواند و اگر تمام خوانده دوباره شكسته بجا آورد.

مسأله 1287 ـ اگر بین دو محلى كه فاصله آنها كمتر از چهار فرسخ است، چند مرتبه رفت و آمد كند، اگر چه روى هم رفته هشت فرسخ شود، باید نماز را تمام بخواند.

مسأله 1288 ـ اگر محلى دو راه داشته باشد، یك راه آن كمتر از هشت فرسخ و راه دیگر آن هشت فرسخ یا بیشتر باشد، چنانچه انسان از راهى كه هشت فرسخ است به آنجا برود، باید نماز را شكسته بخواند، و اگر از راهى كه هشت فرسخ نیست برود، باید تمام بخواند.

مسأله 1289 ـ اگر شهر دیوار دارد، باید ابتداى هشت فرسخ را از دیوار شهر حساب كند، و اگر دیوار ندارد، باید از خانه هاى آخر شهر حساب نماید.

شرط دوم ـ آنكه از اول مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته باشد، پس اگر به جائى كه كمتر از هشت فرسخ است مسافرت كند و بعد از رسیدن به آنجا قصد كند جائى برود كه با مقدارى كه آمده هشت فرسخ شود، چون از اول قصد هشت فرسخ را نداشته، باید نماز را تمام بخواند ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود، یا چهار فرسخ برود و همان روز یا شب آن یا روز دیگر به وطنش یا به جائى كه مى خواهد ده روز بماند برگردد، باید نماز را شكسته بخواند.

مسأله 1290 ـ كسى كه نمى داند سفرش چند فرسخ است، مثلاًبراى پیدا كردن گمشده اى مسافرت مى كند و نمى داند كه چه مقدار باید برود تا آنرا پیدا كند، باید نماز را تمام بخواند. ولى در برگشتن چنانچه تا وطنش یا جائى كه مى خواهد ده روز در آنجا بماند، هشت فرسخ یا بیشتر باشد، باید نماز را شكسته بخواند. و نیز اگر در بین رفتن قصد كند كه چهار فرسخ برود و همان روز یا شب آن یا بعد از چند روز دیگر برگردد، چنانچه رفتن و برگشتن هشت فرسخ شود، باید نماز را شكسته بخواند.

مسأله 1291 ـ مسافر در صورتى باید نماز را شكسته بخواند كه تصمیم داشته باشد هشت فرسخ برود، پس كسى كه از شهر بیرون مى رود و مثلاً قصدش این است كه اگر رفیق پیدا كند، سفر هشت فرسخى برود، چنانچه اطمینان دارد كه رفیق پیدا مى كند، باید نماز را شكسته بخواند و اگر اطمینان ندارد، باید تمام بخواند.

مسأله 1292 ـ كسى كه قصد هشت فرسخ دارد، اگر چه در هر روز مقدار كمى راه برود وقتى به جائى برسد كه دیوار شهر را نبیند و اذان آنرا نشنود، باید نماز را شكسته بخواند. ولى اگر در هر روز مقدار خیلى كمى راه برود كه نگویند مسافر است، باید نمازش را تمام بخواند و احتیاط مستحب آنست كه هم شكسته و هم تمام بخواند.

مسأله 1293 ـ كسى كه در سفر به اختیار دیگرى است، مانند نوكرى كه با آقاى خود مسافرت مى كند، چنانچه بداند سفر او هشت فرسخ است، باید نماز را شكسته بخواند و اگر نداند بنابر احتیاط واجب باید از او بپرسد، كه اگر سفر او هشت فرسخ باشد، نماز را شكسته بجا آورد.

مسأله 1294 ـ كسى كه در سفر به اختیار دیگرى است، اگر بداند یا گمان داشته باشد كه پیش از رسیدن به چهار فرسخ از او جدا مى شود، باید نماز را تمام بخواند.

مسأله 1295 ـ كسى كه در سفر به اختیار دیگریست، اگر شك دارد كه پیش از رسیدن به چهار فرسخ از او جدا مى شود یا نه، باید نماز را تمام بخواند. ولى اگر شك او از اینجهت است كه احتمال مى دهد مانعى براى سفر او پیش آید، چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا نباشد، باید نماز را شكسته بخواند.

شرط سوم ـ آنكه در بین راه از قصد خود برنگردد، پس اگر پیش از رسیدن به چهار فرسخ از قصد خود برگردد، یا مردد شود، باید نماز را تمام بخواند.

مسأله 1296 ـ اگر بعد از رسیدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود، چنانچه تصمیم داشته باشد كه همانجا بماند یا بعد از ده روز برگردد یا در برگشتن و ماندن مردد باشد، باید نماز را تمام بخواند.

مسأله 1297 ـ اگر بعد از رسیدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود و تصمیم داشته باشد كه همان روز یا شب آن برگردد، باید نماز را شكسته بخواند بلكه اگر بعد از چند روز هم برگردد باید شكسته بخواند.

مسأله 1298 ـ اگر براى رفتن به محلى حركت كند و بعد از رفتن مقدارى از راه بخواهد جاى دیگرى برود، چنانچه از محل اولى كه حركت كرده تا جائى كه مى خواهد برود، هشت فرسخ باشد، باید نماز را شكسته بخواند.

مسأله 1299 ـ اگر پیش از آنكه به هشت فرسخ برسد، مردد شود كه بقیه راه را برود یا نه، و در موقعى كه مردد است راه نرود و بعد تصمیم بگیرد كه بقیه راه را برود، باید تا آخر مسافرت نماز را شكسته بخواند.

مسأله 1300 ـ اگر پیش از آنكه به هشت فرسخ برسد، مردد شود كه بقیه راه را برود یا نه و در موقعى كه مردد است مقدارى راه برود و بعد تصمیم بگیرد كه هشت فرسخ دیگر برود، یا چهار فرسخ برود و همان روز یا شب آن یا بعد از چند روز دیگر برگردد تا آخر مسافرت باید نماز را شكسته بخواند.

مسأله 1301 ـ اگر پیش از آنكه به هشت فرسخ برسد، مردد شود كه بقیه راه را برود یا نه، و در موقعى كه مردد است مقدارى راه برود و بعد تصمیم بگیرد كه بقیه راه را برود، چنانچه باقیمانده سفر او كمتر از هشت فرسخ باشد و نخواهد همان روز یا شب آن یا بعد از چند روز دیگربرگردد باید نماز را تمام بخواند. ولى اگر راهى كه پیش از مردد شدن و راهى كه بعد از آن مى رود، روى هم هشت فرسخ باشد، بنابر احتیاط واجب باید نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند.

شرط چهارم ـ آنكه نخواهد پیش از رسیدن به هشت فرسخ از وطن خود بگذرد، یا ده روز یا بیشتر در جائى بماند، پس كسى كه مى خواهد پیش از رسیدن به هشت فرسخ از وطنش بگذرد، یا ده روز در محلى بماند، باید نماز را تمام بخواند.

مسأله 1302 ـ كسى كه نمى داند پیش از رسیدن به هشت فرسخ از وطنش مى گذرد یا نه، یا ده روز در محلى مى ماند یا نه، باید نماز را تمام بخواند.

مسأله 1303 ـ كسى كه مى خواهد پیش از رسیدن به هشت فرسخ از وطنش بگذرد، یا ده روز در محلى بماند، و نیز كسى كه مردد است كه از وطنش بگذرد یا ده روز در محلى بماند، اگر از ماندن ده روز یا گذشتن از وطن منصرف شود، باز هم باید نماز را تمام بخواند ولى اگر باقیمانده راه هشت فرسخ باشد، یا چهار فرسخ باشد و بخواهد برود و همان روز یا شب آن یا بعد از چند روز دیگر برگردد، باید نماز را شكسته بخواند.

شرط پنجم ـ آنكه براى كار حرام سفر نكند و اگر براى كار حرامى مانند دزدى سفر كند، باید نماز را تمام بخواند، و همچنین است اگر خود سفر حرام باشد، مثل آنكه براى او ضرر داشته باشد، یا زن بدون اجازه شوهر و فرزند با نهى پدر و مادر و اذیت شدن آنها سفرى بروند كه بر آنان واجب نباشد، ولى اگر مثل سفر حج واجب باشد، باید نماز را شكسته بخوانند.

مسأله 1304 ـ سفرى كه اسباب اذیت پدر و مادر باشد حرام است، و انسان باید در آن سفر نماز را تمام بخواند و روزه هم بگیرد.

مسأله 1305 ـ كسى كه سفر او حرام نیست و براى كار حرام هم سفر نمى كند، اگر چه در سفر، معصیتى انجام دهد، مثلاً غیبت كند یا شراب بخورد، باید نماز را شكسته بخواند.

مسأله 1306 ـ اگر مخصوصاً براى آنكه كار واجبى را ترك كند، مسافرت نماید نمازش تمام است. پس كسى كه بدهكار است، اگر بتواند بدهى خود را بدهد و طلبكار هم مطالبه كند، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد و مخصوصاً براى فرار از دادن قرض مسافرت نماید، باید نماز را تمام بخواند ولى اگر مخصوصاً براى ترك واجب مسافرت نكند، باید نماز را شكسته بخواند و احتیاط مستحب آنست كه هم شكسته و هم تمام بخواند.

مسأله 1307 ـ اگر سفر او سفر حرام نباشد ولى حیوان سوارى یا مركب دیگرى كه سوار است غصبى باشد، یا در زمین غصبى مسافرت كند، بنا بر احتیاط واجب باید نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند.

مسأله 1308 ـ كسى كه با ظالم مسافرت مى كند اگر ناچار نباشد و مسافرت او كمك به ظالم باشد، باید نماز را تمام بخواند و اگر ناچار باشد یا مثلاً براى نجات دادن مظلومى با او مسافرت كند، نمازش شكسته است.

مسأله 1309 ـ اگر به قصد تفریح و گردش مسافرت كند، حرام نیست و باید نماز را شكسته بخواند.

مسأله 1310 ـ اگر براى لهو و خوش گذرانى به شكار رود، نمازش تمام است و چنانچه براى تهیه معاش به شكار رود نمازش شكسته است و همچنین اگر براى كسب و زیاد كردن مال برود، ولى احتیاط مستحب آنست كه نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند، ولى باید روزه نگیرد.

مسأله 1311 ـ كسى كه براى معصیت سفر كرده، موقعى كه از سفر برمى گردد اگر توبه كرده و برگشتن او هشت فرسخ باشد، باید نماز را شكسته بخواند. و همچنین اگر توبه نكرده، باید شكسته بخواند، اگر چه احتیاط مستحب آنست كه در این صورت هم شكسته و هم تمام بخواند.

مسأله 1312 ـ كسى كه سفر او سفر معصیت است، اگر در بین راه از قصد معصیت برگردد، چنانچه باقیمانده راه هشت فرسخ باشد، یا چهار فرسخ باشد و بخواهد برود و همان روز یا شب آن یا چند روز دیگر برگردد، باید نماز را شكسته بخواند.

مسأله 1313 ـ كسى كه براى معصیت سفر نكرده، اگر در بین راه قصد كند كه بقیه راه براى معصیت برود، باید نماز را تمام بخواند، ولى نمازهائى را كه شكسته خوانده صحیح است.

شرط ششم ـ آنكه از صحرا نشینهائى نباشد كه در بیابانها گردش مى كنند و هر جا آب و خوراك براى خود و حشمشان پیدا كنند، مى مانند و بعد از چندى به جاى دیگر مى روند، و صحرا نشینها در این مسافرتها باید نماز را تمام بخوانند.

مسأله 1314 ـ اگر یكى از صحرا نشینها براى پیدا كردن منزل و چراگاه حیواناتشان سفر كند چنانچه سفر او هشت فرسخ باشد، احتیاط واجب آنست كه هم شكسته و هم تمام بخواند اگر لوازم زندگى با او نباشد والا بنابر اقوى باید تمام بخواند.

مسأله 1315 ـ اگر صحرا نشین براى زیارت یا حج یا تجارت و مانند اینها مسافرت كند، باید نماز را شكسته بخواند.

شرط هفتم ـ آنكه شغل او مسافرت نباشدبنا بر این شتر دارو راننده و چوبدار و كشتیبان و مانند اینها، اگر چه براى بردن اثاثیه منزل خود مسافرت كنند، در غیر سفر اول باید نماز را تمام بخوانند. ولى در سفر اول اگر چه طول بكشد، نمازشان شكسته است.

مسأله 1316 ـ كسى كه شغلش مسافرت است اگر براى كار دیگرى مثلاً براى زیارت یا حج مسافرت كند، باید نماز را شكسته بخواند ولى اگر مثلاً شوفر، اتومبیل خود را براى زیارت كرایه بدهد و در ضمن، خودش هم زیارت كند، باید نماز را تمام بخواند.

مسأله 1317 ـ حمله دار یعنى كسى كه براى رساندن حاجیها به مكه مسافرت مى كند، چنانچه شغلش مسافرت باشد، باید نماز را تمام بخواند و اگر شغلش مسافرت نباشد، باید شكسته بخواند.

مسأله 1318 ـ كسى كه شغل او حمله داریست و حاجیها را از راه دور به مكه مى برد چنانچه تمام سال یا بیشتر سال را در راه باشد، باید نمازش را تمام بخواند.

مسأله 1319 ـ كسى كه در مقدارى از سال شغلش مسافرت است، مثل شوفرى كه فقط در تابستان یا زمستان اتومبیل خود را كرایه مى دهد، باید در سفر نماز را تمام بخواند و احتیاط مستحب آنست كه هم شكسته و هم تمام بخواند.

مسأله 1320 ـ راننده و دوره گردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت و آمد مى كند، چنانچه اتفاقاً سفر هشت فرسخى برود، باید نماز را شكسته بخواند. ولى اگر مردم بگویند شغل او مسافرت است، در صورتى كه سفر هشت فرسخى برود، بنابر احتیاط واجب باید نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند.

مسأله 1321 ـ كسى كه شغلش مسافرت است اگر ده روز یا بیشتر در وطن خود بماند، چه از اول قصد ماندن ده روز را داشته باشد و چه بدون قصد بماند باید در سفر اولى كه بعد از ده روز مى رود نماز را شكسته بخواند ولكن در غیر چاروادار(مُكارى) احوط وجوبى جمع است.

مسأله 1322 ـ كسى كه شغلش مسافرت است، اگر در غیر وطن خود ده روز بماند، چنانچه از اول قصد ماندن ده روز را داشته، در سفر اولى كه بعد از ده روز مى رود، باید نماز را شكسته بخواند ولكن در غیر چار وادار(مُكارى) احوط وجوبى جمع است. و اگر از اول قصد ماندن ده روز را نداشته، باید در سفر اول تمام بخواند. و احتیاط مستحب آنست كه هم شكسته و هم تمام بخواند

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید