کاراموزی فن و هنر سفالگری

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید

 کاراموزی فن و هنر سفالگری دارای 47 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد کاراموزی فن و هنر سفالگری  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

این پروژه توسط مرکز مرکز پروژه های دانشجویی ارائه میگردد

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي کاراموزی فن و هنر سفالگری،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن کاراموزی فن و هنر سفالگری :

کاراموزی فن و هنر سفالگری

فن و هنر سفالگری

سفال قرون 3 و 4 هجری

قرن 3 هجری شروع و تلاشهای فرهنگی و اقتصادی در حیات جامعه است پس از دو قرن ساده زیستی و حذف تجمل گرایی و همگانی شدن امكانات جامعه ،زمینه های رشد وتوسعه اندیشه های انسانی فراهم شده است به طوری كه شكوفایی این فعالیت ها را در قرن 4 هجری می توان دید .

دانشمندان معلمان بویژه ایرانیان در این قرن حاصل تفكرات فلسفی یونیان را در قالب تجربیات علمی و عملی در زمینه شناخت علوم و فنون به جهان عرضه كردند وبا كتابهای یونانی و سانسكریت و تدوین كتب عربی وفارسی زمینه پیشرفت و تسریع اندیشه های آن دوره را به سوی شكوفایی فراهم نموده ، -0 آثار سفالی بیش از هر اثر باقیمانده ای منعكس كننده این تحولات است زیرا سیر تطور و تكامل اندیشه ها از روی نوع تزئینات نوشته های كوفی روی سفالها و تجربیات انجام شده د رزمینه عقیه لعاب های مختلف و كشف لعابهای جدید ورنگهای مختلف می توان دید در پایان قرن 4 موفقیتهای ارزنده ای در زمینه شناخت اكسید فلزات و فرمول تركیبات آنها برای رنگ لعاب مورد نظر حاصل شده بود سفالگران باتكیه براین دانش و تجربه و ممارست در پخت سفال و كنترل حرارت و تغییر در شكل كوره ها توانستند تحولی عظیم و چشمگیر در خلق ظروف سفالی با تزئینات بسیار چشم نواز وارزشمند به وجود آورند . 0-0 در طبقه بندی سفالهای دروه اسلامی سفالی قرن 3و 4 را بنام سفالهای سامانی شناسایی كرده وویژگیهای فن و زیرین موسوم به لعاب گلی را به این دوره نسبت داده اند . این گروه ازسفالها بیشتر در شمال شرق ایران در مراكزی مانند نیشابور ، سمرقند و جرجان معمول بوده است فنون تزئین متداول در این دوره چنین است .

الف – لعاب گلی : در این نوع تزئین ظروف ساخته شده از گل را كه معمولا دارای خمیر نخودی یا قرمز بوده است پس از خشك شدن در دو غابی از گل نخود رنگ فرو می بردند . طوری كه داخل و خارج آن بطور یكنواخت با این دوغاب پوشانده می شد و پس از خشك شدن ظروف را به نقوش مورد نظر می آراستند این نقوش معمولا ساده بود و شامل یك جمله یا كلمه كوفی می‌شد كه در كف داخلی یا برحاشیه لبه داخلی ظروف نوشته می شده سپس ظروف را با لعاب شیشه ای پوشاندند و به كوره می بردند . معمولا برای ظروف ساده یك رنگ از تركیب لعاب گلی كه سیلیس هم به آن اضافه می‌شده استفاده می كردند كه این كار در یك مرحله انجام می شده در نهایت ظروف به رنگ شیری براق در می آمد . ظروف مزین به لعاب گلی معمولا درچهار گروه مطالعه می شود .

سفالینه با پوشش گلی و نقوش سیاه روی زمینه سفید : ( یكانی و كریمی ، 1364 ، ص 16) این دسته از ظروف كه مهمترین مركز ساخت آنرا می توان نیشابور دانست ، با پوشش گلی پوشانده شده و سپس با نقوش سیاه رنگ یا قهوه ای تیره و لعاب شفاف مبدلی تزئین شده است ( شكل 3-9) زمینه این ظروف كاملا شیری رنگ یا سفید است كه در گوشه ای از لبه داخلی یا كف آن با كلمه یا جمله ای كوتاه تزئین شده است در اوایل قرن 4 تزئینات دیگری شامل نقطه چین های مرتب نقش پرندگان گلهای مسبك به نوشته كوفی تزئین اضافه می شود از ویژگیهای كلی تزئینات این نوع ظروف عدم تراكم نقش وایجاد فضای خالی در زمینه است ( تصویر 3-9 تا 3-6 ) –0- در ظروف بزرگتر كه لازم بود نوشته كوفی طولانی باشد جملاتی نظیر دعای خیر ، روایات ، ضرب المثل ،احادیث منسوب به حضرت محمد ص ) ، حضرت علی (ع) و كلام بزرگان اهل ادب برای تزئین بكار می رفته است ( تصویر 7-9 و 8-9) در داخل بعضی كاسه ها یا لنگهای بزرگ نقش آفتابه دیده می شود كه بطرز بسیار زیبایی با نقش و نگار كه تقلیدی از قلمزینهای آثار فلزی است همراه شده است . در كاوشهای علمی مشترك موزه مترو پوییتن ومركز باستان شناسی ایران كه گزارش آن در سال 1347 منتشر شده است در شهر قدیم نیشابور نمونه های منحصر به فرد با نوشته های كوفی بدست آمده كه بنام ظروف كتیبه ای معروف است ظروف كتیبه دار مكشوفه از نیشابور را فایلگر ارجمند ، عبدالله قوچانی در سال 1364 در كتابی بنام كتیبه های سفال نیشابور معرفی كرده است كه درشناخت اوضاع سیاسی – اقتصادی – مذهبی – واجتماعی این دوره اهمیت قابل توجهی دارد .

سفالینه با لعاب گلی و نقوش رنگارنگ روی زمینه سفید ؟

سفالهای رنگارنگ ونقوش رنگی روی لعاب گلی بویژه قرن 4 هجری است كه متعلق به دورانی است كه كیمیاگران وتهیه كنندگان لعاب با رنگهای مختلف و اكسیدهای متنوع آشنا شده اند و به تبع علاقه به ترسیم نقوش در انسان ،گلها ،گیاهان و حیوانات از رنگهای ارغوانی تیره سیاه ، قهوه ای ،زرد و افرایی بصورت پوشش نازك روی زمینه ها و پوشش گلی استفاده كرده اند (تصویر 9-9 و 10-9 ) از نقوش متداول این دوره می توان نقش اسب سوار به تقلید از ظروف فلزی ساسانی با تلفیقی از نقوش پرندگان مثل مرغ شاخوار و پرنده مسبك ( نقطه نشان ) ونقش مایه های اسلیمی و تكرار حروف خط كوفی نام برد كه در داخل كاسه ها ، بشقابها و پیمانه های كوچك آبخوری رسم شده است . 0-0 در میان مراكز ساخت این نوع ظروف نیشابور از اهمیت بسیار برخوردار است و بطور كلی در شرق ایران و نیز در مازندران این سفال متداول بوده و حتی بنام ظروف ساری نیز نامیده می شده است . تعداد زیادی كوره های پخت این نوع سفال در جرجان كشف شده و محققان آنجا را مركز ساخت و اشاعه این سفال می دانند در مجموع این نوع ظروف در جهان اسلام از ابداعات وابتكارات سفالگران ایرانی محسوب می شود و پرفسور میكاهی استاد دانشگاه توكیو این امور را تاكید كرده است { پانوشت كیانی 1357 ،ص 16 – 17}( تصویر 11-9 ، 12-9 ، 13-9)

برای دریافت پروژه اینجا کلیک کنید